падпа́л юрыд. (наўмыснае знішчэнне агнём) Brndstiftung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абязлю́дзенне н. Verödung f -; Entvölkerung f - (знішчэнне людзей)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

destruction [dɪˈstrʌkʃn] n. разбурэ́нне, знішчэ́нне;

bring smb. to destruction даве́сці каго́-н. да кра́ху

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

niszczenie

н. разбурэнне; знішчэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

demolowanie

н. разбурэнне; знішчэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

eksterminacja

ж. знішчэнне; вынішчэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

holocaust [ˈhɒləkɔ:st] n.

1. бо́йня, разня́; разбура́льная вайна́

2. the Holocaust ма́савае знішчэ́нне яўрэ́яў нацы́стамі, халако́ст

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Mssenausrottung f -, -en ма́савае знішчэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zerknrschung f - знішчэ́нне, зруйнава́нне, разбурэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ДЭЗ... (франц. dés... ад..., раз...), прыстаўка, якая абазначае знішчэнне, выдаленне, спыненне або адсутнасць чаго-н., напр., дэзінфекцыя, дэзінфармацыя.

т. 6, с. 325

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)