ill-starred

[,ɪlˈstɑ:rd]

adj.

нешчасьлі́вы, згу́бны; з-пад дрэ́ннай зо́ркі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pestilential

[,pəstɪˈlenʃəl]

adj.

1) зара́зны

2) шко́дны

3) небясьпе́чны; згу́бны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ruinous

[ˈru:ɪnəs]

adj.

1) згу́бны; зьнішча́льны, разбура́льны

2) зруйнава́ны, разва́лены, разбу́раны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Тра́та ‘страта, згуба, выдатак’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Нас., Бяльк.), сюды ж тра́тня ‘выдаткі’ (Ласт.), тра́тны (тратный) ‘дарэмны, згубны’ (Нас.). Да тра́ціць (гл.). Дапускаецца магчымасць паходжання прасл. *trata з суф. ‑t‑, як *v​ьr̥t‑ta > вярста́ з і.-е. *ter‑/*tr‑ (ЕСУМ, 5, 623; Фасмер, 4, 94), прадстаўленага ў церці (гл.), укр. теряти ‘губляць’, рус. терять ‘тс’ і інш.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

verdérblich a

1) нетрыва́лы, які́ ху́тка псуе́цца

2) (па)гі́бельны, згу́бны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

baneful

[ˈbeɪnfəl]

adj.

1) сьмяро́тны

a baneful poison — сьмяро́тная атру́та

2) шко́дны, згу́бны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pernicious

[pərˈnɪʃəs]

adj.

1) шко́дны

pernicious habits — шко́дныя звы́чкі

2) згу́бны, пагі́бельны

pernicious anemia — злая́касная анэмі́я

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

verhéerend a спусташа́льны, разбура́льны, жу́дасны, згу́бны;

das ist ~! разм. гэ́та ве́льмі непрые́мна!; гэ́та невераго́дна!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fatal

[ˈfeɪtəl]

adj.

1) сьмяро́тны

fatal accident — сьмяро́тны вы́падак

2) згу́бны

3) ва́жны; выраша́льны; наканава́ны, су́джаны, фата́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

знішча́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Вялікай разбуральнай сілы; згубны, смяртэльны. Адкрыць знішчальны агонь па ворагу. // Які вядзецца з мэтай разбурэння, знішчэння. Знішчальная вайна.

2. Створаны, прызначаны для знішчэння каго‑, чаго‑н. Знішчальная авіяцыя. Знішчальны батальён.

3. Рэзкі, бязлітасны. Знішчальная крытыка. Знішчальная іронія.

4. Які выяўляе пагарду, нянавісць. Байкоў кінуў на свайго падначаленага знішчальны позірк. Шамякін. Толькі зараз жа адчуў [Цярэшка], што лепш бы праваліцца яму ў зямлю, чымся спаткацца з такою знішчальнай пагардай у такіх вялізных вачах. Быкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)