натапі́ць, ‑таплю, ‑топіш, ‑топіць;
Растапіць або вытапіць у якой‑н. колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
натапі́ць, ‑таплю, ‑топіш, ‑топіць;
Растапіць або вытапіць у якой‑н. колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
jar1
1. сло́ік;
2.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
КО́НАЎКА (ад польск. konew
у беларусаў і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кри́нка
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
корча́га
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Wásserkrug
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
КАМА́РЭС,
пячора, свяшчэннае месца ў мінойскай культуры. Размешчана на схілах
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
айнахо́я
(ад
старажытнагрэчаскі гліняны або металічны
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Жбан. Гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кумга́н
(
высокі
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)