überfleßen* II vt заліва́ць (што-н.), разліва́цца (пра раку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überflten vt

1) заліва́ць, затапля́ць

2) навадня́ць (рынак таварамі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überschwmmen vt

1) заліва́ць, затапля́ць

2) навадня́ць (рынак таварамі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

suffuse

[səˈfju:z]

v.t.

разьліва́ць, заліва́ць (пра ва́дкасьці, ко́лер); пакрыва́ць (пра румя́нец)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

заліва́нне ср.

1. в разн. знач. залива́ние; захлёстывание, заплёскивание; см. заліва́ць1;

2. (покрытие, заполнение чем-л. жидким) зали́вка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

swamp2 [swɒmp] v.

1. заліва́ць, затапля́ць

2. засыпа́ць, зава́льваць (заявамі, пісьмамі і да т.п.);

They swamped him with questions. Яны закідалі яго пытаннямі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

babbitt

[ˈbæbɪt]

1.

n.

бабі́т -у m. (сплаў)

2.

v.

заліва́ць бабі́там

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

inundate [ˈɪnʌndeɪt] v.

1. fml затапля́ць, заліва́ць

2. навадня́ць (таксама перан.);

inundate the market with goods навадня́ць ры́нак тава́рамі;

I was inundated with questions. Мяне засыпалі пытаннямі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Плава́ ’балота (возера), якое моцна зарасло мохам, а пад нізам — вада’ (шчуч., Сл. ПЗБ), рус. вялікалук. пла́ва́ ’дрыгва’. Параўноўваюць літ. plovà ’тс’ (Грынавяцкене, тамсама). Звычайна плаў (гл.), згодна з Талстым (Галетай, Геогр., 172–175), ад *plaviti, *plavatiзаліваць, плаваць’. Сюды ж брасл. плаві́на ’зыбкі дзірван па берагах возера’ (Сл. ПЗБ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Паня́ць ’тое ж, што і зразумець’ (ТСБМ), ’абучыцца добра якому-н. рамяству; заліваць вадою; уступіць у шлюб’ (Нас.), ’заліць вадою; зразумець’ (Бяльк., Юрч.), ’зразумець, злавіць, знайсці’ (Сл. ПЗБ), поня́ць ’злавіць’ (ТС), поня́цца ’узяцца; набрацца, пакрыцца, праявіцца’ (ТС). Дэрыват з прыстаўкай po‑ ад прасл. jęti з устаўным н. Гл. узяць. Значэнне ’зразумець’ — семантычнае запазычанне з рус. понять ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)