réiben
1.
1) це́рці, націра́ць;
sich (
2) це́рці, чы́сціць
3) націра́ць (рабіць пашкоджанне, раздражненне);
sich (
4) паціра́ць (лоб, рукі);
2. ~, sich це́рціся;
sich an
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
réiben
1.
1) це́рці, націра́ць;
sich (
2) це́рці, чы́сціць
3) націра́ць (рабіць пашкоджанне, раздражненне);
sich (
4) паціра́ць (лоб, рукі);
2. ~, sich це́рціся;
sich an
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
nose1
1. нос;
blow one’s nose смарка́цца;
2. нос (карабля, самалёта і да т. п.)
3. чуццё, нюх;
a dog with a good nose саба́ка з до́брым ню́хам
♦
have a good nose for
(right) under
have one’s nose in the air/with one’s nose in the air
look down one’s nose at
poke one’s nose into
turn one’s nose up at
pay through the nose заплаці́ць шалёныя гро́шы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Pferd
zu ~e вярхо́м, ко́нна;
ein hártes ~ выно́слівы ко́нь;
ein ~ réiten
das ~ vor den Wágen spánnen [schírren] запрага́ць каня́ (у воз);
auf dem hóhen ~ sítzen
das ~ beim Schwánze áufzäumen, das ~ hínter den Wágen spánnen
vom ~e auf den Ésel kómmen
es hängt ein ~ in der Luft запа́хла непрые́мнасцямі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
nos
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
нос
1.
арлі́ны нос Ádlernase
гавары́ць у нос durch die Náse spréchen
2. (дзюба ў птушкі) Schnábel
3. (карабля, самалёта
пакі́нуць каго
заста́цца з носам
паве́сіць нос (на кві́нту)
вадзі́ць за нос каго
не ба́чыць дале́й за сво́й нос
трыма́ць нос па ве́тры
з-пад са́мага носа vor der Náse weg;
з носа pro Náse, pro Persón;
носа не пака́зваць sich nicht séhen lássen
пхаць [ты́каць] нос у што
ты́цнуць носам каго
падце́рці нос каму
то́ркаць носам éinnicken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
нос
прямо́й нос прамы́ нос;
вздёрнутый нос задзёрты (кірпа́ты) нос;
нос корабля́ нос карабля́;
◊
води́ть за́ нос вадзі́ць за нос;
заруби́ть на носу́ зарубі́ць на но́се;
показа́ть нос паказа́ць нос;
оста́ться с но́сом заста́цца (аста́цца) з но́сам;
пове́сить нос зве́сіць (спусці́ць) нос;
ткнуть (кого́-л.) но́сом (во что́-л.) ты́цнуць (каго́-не́будзь) но́сам (у што-не́будзь);
уткну́ться но́сом (во что́-л.) уткну́цца но́сам (уткну́ць нос) у што-не́будзь;
задира́ть нос
сова́ть нос (во что́-л.) утыка́ць нос (у што-не́будзь);
не ви́деть да́льше своего́ но́са не ба́чыць дале́й свайго́ но́са;
из-под са́мого но́са з-пад са́мага но́са;
пе́ред но́сом пе́рад но́сам;
на носу́ на но́се;
клева́ть но́сом клява́ць но́сам;
нос к но́су, но́сом к но́су нос у нос;
под но́сом пад но́сам;
не по́ носу (кому́-л.) не ў нос, не да спадо́бы (каму-не́будзь);
натяну́ть, накле́ить, наста́вить, налепи́ть нос (кому́-л.) наста́віць нос (каму-не́будзь);
держа́ть нос по́ ветру трыма́ць нос па ве́тры;
с гу́лькин нос як кот напла́каў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поднима́ть
1. (снизу) падыма́ць, падніма́ць;
поднима́ть плато́к с по́лу падыма́ць (падніма́ць) ху́стку з падло́гі;
поднима́ть тя́жесть падыма́ць (падніма́ць) цяжа́р;
поднима́ть на ли́фте падыма́ць (падніма́ць) на лі́фце;
поднима́ть но́гу, ру́ку падыма́ць (падніма́ць) нагу́, руку́;
поднима́ть пова́ленный забо́р падыма́ць (падніма́ць) пава́лены плот;
поднима́ть я́корь падыма́ць (падніма́ць) я́кар;
поднима́ть флаг на корабле́ падыма́ць (падніма́ць) сцяг на караблі́;
поднима́ть за́навес падыма́ць (падніма́ць) засло́ну;
поднима́ть паруса́ падыма́ць (падніма́ць) парусы́;
су́дно поднима́ет сто тонн су́дна падыма́е (падніма́е) сто тон;
поднима́ть пе́тли падыма́ць (падніма́ць) пе́тлі;
поднима́ть с посте́ли падыма́ць (падніма́ць) з пасце́лі (будзі́ць);
поднима́ть воротни́к настаўля́ць (падыма́ць, падніма́ць) каўне́р;
2.
поднима́ть восста́ние узніма́ць паўста́нне;
поднима́ть ору́жие узніма́ць збро́ю;
поднима́ть производи́тельность труда́ узніма́ць (павыша́ць) прадукцы́йнасць пра́цы;
поднима́ть культу́рный у́ровень узніма́ць (павыша́ць) культу́рны ўзро́вень;
поднима́ть акти́вность узніма́ць (павыша́ць) акты́ўнасць;
поднима́ть вопро́с узніма́ць (ста́віць) пыта́нне;
поднима́ть глаза́ на кого́, на что узніма́ць во́чы на каго́, на што;
поднима́ть авторите́т узніма́ць (павыша́ць) аўтарытэ́т;
поднима́ть го́лос в защи́ту кого́, чего́ узніма́ць го́лас у абаро́ну каго́, чаго́;
поднима́ть дух, настрое́ние узніма́ць дух, настро́й;
поднима́ть на́ ноги
поднима́ть на́ смех узніма́ць (падыма́ць) на смех;
поднима́ть у́ровень воды́ узніма́ць (павыша́ць) узро́вень вады́;
поднима́ть бро́ви узніма́ць (падыма́ць) бро́вы;
поднима́ть крик усчына́ць крык;
поднима́ть разгово́р пачына́ць (усчына́ць) размо́ву;
поднима́ть де́ло распачына́ць спра́ву;
поднима́ть целину́, пар узніма́ць (узо́рваць) цаліну́, папа́р;
поднима́ть дичь узганя́ць (успу́джваць) дзічы́ну;
◊
поднима́ть бока́л падыма́ць (падніма́ць) ке́ліх;
поднима́ть вы́ше падыма́ць (падніма́ць) вышэ́й;
поднима́ть ру́ку на кого́ узніма́ць руку́ на каго́;
поднима́ть нос
поднима́ть на во́здух узрыва́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нос
◊ на но́се — на носу́;
пад но́сам — под но́сом;
зве́сіць (апусці́ць) н. — пове́сить нос;
уткну́цца но́сам у што-не́будзь — уткну́ться но́сом во что́-л.;
хлі́паць но́сам — шмы́гать но́сом;
усу́нуць н. не ў сваю́ спра́ву — су́нуть нос не в своё де́ло;
фі́гай но́са не даста́ць — фи́гой но́са не доста́ть;
вадзі́ць за н. — води́ть за́ нос;
заста́цца з но́сам — оста́ться с но́сом;
з-пад (са́мага) но́са — из-под (са́мого) но́са;
пе́рад са́мым но́сам — пе́ред са́мым но́сом;
зарубі́ць сабе́ на но́се — заруби́ть себе́ на носу́;
ты́цнуць но́сам — (каго, у што) ткнуть но́сом (кого, во что);
не ба́чыць дале́й свайго́ но́са — не ви́деть да́льше своего́ но́са;
ты́цкаць у н. — ты́кать (сова́ть) в нос;
аж н. гне́цца — аж за уша́ми трещи́т; уплета́ет за о́бе щёки;
паказа́ць (вы́сунуць) н. — показа́ть (вы́сунуть) нос;
уце́рці н. — (каму) утере́ть нос (кому);
уткну́ць свой н. — су́нуть свой нос;
(хоць) кроў з но́са — (хоть) кровь и́з носу;
н. у н. — нос в нос;
н. з но́сам — нос с но́сом;
но́сам к но́су — но́сом к но́су;
не пака́зваць но́са — не каза́ть но́са;
з но́са —
трыма́ць н. па ве́тры — держа́ть нос по́ ветру;
паве́сіць н. на кві́нту — пове́сить нос на кви́нту;
рыць но́сам — рыть но́сом;
хоць н. затыка́й — хоть нос затыка́й;
вярну́ць (адваро́чваць) н. — вороти́ть нос;
но́сам круці́ць — вороти́ть ры́ло;
біць у н. — рази́ть, си́льно па́хнуть;
не ў н. — не по́ носу;
дзю́баць но́сам — клева́ть но́сом;
но́сам натаўчы́ — но́сом ткнуть; кру́кам но́са не даста́ць не подступи́ться (к кому);
пакі́нуць з но́сам — оста́вить с но́сом;
кама́р но́са не падто́чыць —
у сямі́ ня́нек дзіця́ без но́са —
не сунь но́са ў чужо́е про́са —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)