vitl [vi-] a жыццёвы, жыццядзе́йны, по́ўны жыцця́; актуа́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

віта́льны

(лац. vitalis)

біял. жыццёвы, які мае адносіны да жыццёвых з’яў (проціл. лятальны).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Lbensgang m -(e)s жыццёвы шлях, жыццёвая даро́га

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

узаемадзе́йнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Быць, знаходзіцца ва ўзаемадзеянні, дзейнічаць узгоднена. Жыццёвы вопыт большасці пісьменнікаў праз творы актыўна ўзаемадзейнічаў з вопытам чытача, які сам зведаў, што такое вайна. Дзюбайла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

умудро́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае вялікія веды, набыў багаты жыццёвы вопыт. На душы ў Таццяны разлілася цеплыня, агарнула радасць, што яна спраўдзіла надзеі гэтай добрай, умудронай жыццёвым вопытам жанчыны. Марціновіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

earthy [ˈɜ:θi] adj.

1. зямны́; жыццёвы

2. прасце́цкі; грубава́ты;

an earthy sense of humo ur грубава́тае пачуццё гу́мару

3. земляны́; зямлі́сты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

walk of life [ˌwɔ:kəvˈlaɪf] n. заня́так, сфе́ра дзе́йнасці; жыццёвы шлях; грама́дскае стано́вішча;

from every walk of life з усі́х ко́лаў грама́дства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

узро́вень, -ро́ўню, мн.о́ўні, -ро́ўняў, м.

1. Гарызантальная плоскасць, якая з’яўляецца мяжой вышыні чаго-н.

У. вады ў рацэ.

На ўзроўні мора.

2. Ступень велічыні, развіцця, значнасці чаго-н.

Жыццёвы ў.

У. механізацыі гаспадаркі.

На ўзроўні лепшых сусветных стандартаў.

На ўзроўні, у знач. вык. (разм.) — адпавядае неабходным патрабаванням.

Лекцыя была на ўзроўні.

|| прым. узро́ўневы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

то́нус физиол., перен. то́нус, -су м.;

то́нус не́рвной систе́мы то́нус нерво́вай сістэ́мы;

жи́зненный то́нус жыццёвы то́нус.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

-біёз

(гр. biosis = жыццё)

другая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці «жыццё», «жыццёвы працэс».

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)