шлу́нак м., шлу́нне н. гл. страўнік, жывот

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

tummy [ˈtʌmi] n. infml жыво́т, жыво́цік;

I have (a) tummy-ache. У мяне баліць жывоцік.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АРХА́ІЗМ (ад грэч. archaios старадаўні, старажытны),

устарэлая назва сучаснай рэаліі, што абазначаецца новым словам: напр., «раць» — войска, «рамёны» — плечы. Архаічнымі могуць быць і формы слоў. Адрозніваюцца архаізмы: уласна-лексічныя («каморнік» — землямер), лексіка-семантычныя («жывот» — жыццё), лексіка-фанетычныя («кроніка» — хроніка), лексіка-акцэнталагічныя («рапо́рт» — ра́парт), лексікасловаўтваральныя («лгар» — лгун), лексіка-марфалагічныя («паэта» — паэт). Выкарыстоўваюцца ў мове як стылістычны сродак.

І.Л.Бурак.

т. 1, с. 516

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лапараскапі́я

(ад гр. lapara = жывот + -скапія)

тое, што і перытонеаскапія.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

набру́шнік, ‑а, м.

Павязка, накладка на жывот, якая служыць для цяпла або аховы ад удараў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

успу́шаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад успушыць.

2. у знач. прым. Разм. Раздуты. Успушаны жывот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдо́мен

(лац. abdomen = жывот)

брушка, задні аддзел цела некаторых членістаногіх, напр. ракападобных.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Выбруха́ніцца ’выставіць жывот наперад з гонару’ (Нас.). Да бру́ха ’жывот’, бруха́н ’чалавек з вялікім жыватом’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

tuck in

падця́гваць, уця́гваць

Tuck in your stomach — Уцягні́ жыво́т

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Hängebauch m -(e)s, -bäuche адві́слы жыво́т, пу́за

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)