набы́чыць
‘выгнуць, выставіць наперад, напружыць што-небудзь (лоб, грудзі, жывот і пад.)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
набы́чу |
набы́чым |
| 2-я ас. |
набы́чыш |
набы́чыце |
| 3-я ас. |
набы́чыць |
набы́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
набы́чыў |
набы́чылі |
| ж. |
набы́чыла |
| н. |
набы́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
набы́ч |
набы́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
набы́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шлу́нак м., шлу́нне н. гл. страўнік, жывот
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
tummy [ˈtʌmi] n. infml жыво́т, жыво́цік;
I have (a) tummy-ache. У мяне баліць жывоцік.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
лапараскапі́я
(ад гр. lapara = жывот + -скапія)
тое, што і перытонеаскапія.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
набру́шнік, ‑а, м.
Павязка, накладка на жывот, якая служыць для цяпла або аховы ад удараў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
успу́шаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад успушыць.
2. у знач. прым. Разм. Раздуты. Успушаны жывот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абдо́мен
(лац. abdomen = жывот)
брушка, задні аддзел цела некаторых членістаногіх, напр. ракападобных.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Выбруха́ніцца ’выставіць жывот наперад з гонару’ (Нас.). Да бру́ха ’жывот’, бруха́н ’чалавек з вялікім жыватом’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
tuck in
падця́гваць, уця́гваць
Tuck in your stomach — Уцягні́ жыво́т
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Hängebauch m -(e)s, -bäuche адві́слы жыво́т, пу́за
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)