Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Germanic
[dʒərˈmænɪk]
adj.
1) няме́цкі
2) герма́нскі
Germanic languages — герма́нскія мо́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
рэйхста́г
(ням. Reichstag, ад Reich = дзяржава + Tag = зборы)
германскіпарламент да 1945 г., а таксама будынак, дзе засядаў гэты парламент.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Герма́нец, герма́нскі (БРС). Рус.герма́нец, герма́нский, укр.герма́нец, герма́нський. Слова гэта ў бел. і ўкр. мовах, відавочна, узята з рус., дзе ў кніжнай мове запазычана з лац. (зыходным з’яўляецца лац.Germania, Germani; параўн. Фасмер, 1, 403). Гл. яшчэ Рудніцкі, 1, 605.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Фрыдрых II (германскі імператар) 1/371; 9/540
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
German
[ˈdʒɜ:rmən]1.
adj.
няме́цкі, герма́нскі
2.
n.
1) не́мец -ца m., не́мка f., жыха́р Няме́ччыны
2) няме́цкая мо́ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Teuton
[ˈtu:tən]1.
n.
1) тэўто́н -а, не́мец -ца m.
2) герма́нец -ца m.
2.
adj.
няме́цкі; тэўто́нскі; герма́нскі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АТО́Н I (Otto; 23.11.912 — 7.5.973),
германскі кароль з 936, імператар «Свяшчэннай Рымскай імперыі» з 962. З Саксонскай дынастыі. У 951 падпарадкаваў Ламбардыю і прыняў тытул італьян. караля. У 955 перамог венграў на р. Лех, прыпыніўшы іх наступленне на захад. У 961 пад выглядам дапамогі выгнанаму жыхарамі папу Іаану XII ажыццявіў паход на Рым. Атрыманая з рук папы імператарская карона (2.2.962) дала пачатак «Свяшчэннай Рымскай імперыі».
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАНЕ́ТНЫЯ КАНВЕ́НЦЫІ І САЮ́ЗЫ,
пагадненні паміж дзяржавамі аб стандартызацыі масы і пробы манет і іх узаемным прыёме. Ствараліся з сярэдніх вякоў. Найб. вядомыя М.к. і с.герм. дзяржаў: Аўстра-Паўд.-Германскія канвенцыі (1753, 1837), Паўн.-Германскія канвенцыі (1836, 1838), Аўстра-Германскі манетны саюз (1857), якімі вызначаліся маса і проба манет, усталёўваліся агульныя для краін-удзельніц манеты. Формамі манетных пагадненняў з’яўляліся Лацінскі манетны саюз (1865—1926) і Скандынаўскі манетны саюз (1872—1924).