Надрэз, выемка, зробленыя на якой‑н. паверхні нажом, пілой і пад. З сянец вынесла пілу і сякеру Варка. Удваіх яны перапілавалі слуп, зрабілі зарэзкі для жэрдак.М. Стральцоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Éinschnittm -s, -e
1) надрэ́з; разрэ́з
2) вы́разка
3) вы́емка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вы́няткаж.
1. (отрывок текста) вы́держка, извлече́ние ср.;
2. (пропущенное место) про́пуск м.;
3. изъя́тие ср., вы́емка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
indentation
[,ɪndenˈteɪʃən]
n.
1) вы́емкаf., знак -у m., засе́чка, зару́бка f.
2) абза́ц -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
усту́пIм. (ступень или выемка) усту́п
усту́пII, -пу м. вступле́ние ср.; (вводная глава — ещё) введе́ние ср.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wykrój, ~oju
wykr|ój
м.выемка, выразка;
wykrój oczu — разрэз вачэй
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
усту́пIм. (выемка) Ábsatz m -es, -sätze; Ábstufung f -, -en; Stúfe f -, -n (прыступка);
усту́памі terrássenförmig, stúfenförmig
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зару́бкаIж., порт. подру́бка, обру́бка
зару́бкаIIж.
1. (метка, выемка) зару́бка, засе́чка, затёс м.;
2. зару́бка, вы́рубка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КУЛІ́СЫ (ад франц. coulisse выемка) у сельскай гаспадарцы, палосы з двух ці некалькіх радкоў высокасцябловых раслін (кукурузы, сланечніка, сорга і інш.), што высяваюць у кулісным папары ці ў пасевах розных культур для назапашвання снегу або аховы пасеваў ад сухавею. Размяшчаюць К. перпендыкулярна напрамку пануючых вятроў, бо яны зніжаюць скорасць ветру і павышаюць адносную вільготнасць прыземнага слоя паветра. К. бываюць адна-, двух-, трохрадковыя ці палосныя (да 16 і болей метраў), кратныя шыр. машын, што іх апрацоўваюць.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Вы́рубка (БРС), ’выемка ў канцы бервяна, у якую кладзецца другое бервяно ў вугле’ (Інстр. II). Рус.вы́рубка ’месца, дзе былі высечаны дрэвы’, в.-луж.wurubki ’тс’. Ад выруб або ад вырубіць з суф. ‑к‑.