deduction [dɪˈdʌkʃn] n.
1. дэду́кцыя, высно́ва, вы́вад, заключэ́нне
2. вы́лік, вылічэ́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
неўгрунтава́ны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае дастатковай угрунтаванасці; неўсталяваны. Неўгрунтаваны быт. Неўгрунтаваны вывад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэзалюты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які змяшчае ў сабе канчатковы вывад, рэвалюцыю. Рэзалютыўная частка рашэння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэзюмі́раваць, -рую, -руеш, -руе: -руй; -раваны і рэзюмава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны, зак. і незак., што (кніжн.).
Зрабіць (рабіць) рэзюмэ, вывад са сказанага, напісанага.
Р. сваё выказванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
неаб’екты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які не адлюстроўвае сапраўднага становішча спраў; прадузяты. Неаб’ектыўны падыход. Неаб’ектыўны вывад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паралагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да паралагізму, які з’яўляецца паралагізмам. Паралагічны вывад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скараспе́лы прям., перен. скороспе́лый;
~лая бу́льба — скороспе́лый карто́фель;
с. вы́вад — скороспе́лый вы́вод
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
dedukcja
ж. дэдукцыя; вывад
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wnioskowanie
н. выснова, вывад
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ГІПО́ТЭЗА (ад грэч. hypothesis аснова, меркаванне),
сістэма тэарэт. пабудоў (суджэнняў), з дапамогай якіх на аснове шэрагу фактаў робіцца вывад пра існаванне аб’екта, яго ўласцівасці, сувязі ці прычыны з’явы, прычым вывад гэты нельга лічыць абсалютна дакладным; часовая логіка-метадалагічная характарыстыка выказвання, якая існуе ад пабудовы да праверкі. Гіпотэза павінна мець абгрунтаванасць, падлягаць праверцы і не супярэчыць прынятым у навуцы палажэнням. Пасля праверкі (эксперымент ці назіранне), калі гіпатэтычныя выказванні аказваюцца ісціннымі, яны ўключаюцца ў тэорыю, а калі памылковымі, то замяняюцца новымі. Лагічная структура гіпотэзы — лагічная структура тых выказванняў, якім прыпісваецца гіпатэтычнасць. Для эмпірычных навук характэрна, што кожнае выказванне ў іх бывае ў стадыі гіпотэзы. Паводле рус. логіка М.І.Карынскага, гіпотэза абазначае таксама вывад, які па сваёй структуры падобны да простага катэгарычнага сілагізму другой фігуры.
В.М.Пешкаў.
т. 5, с. 259
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)