trójkołowy

трохколавы;

rower trójkołowy — трохколавы веласіпед

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ро́валвеласіпед’ (докш., Сл. ПЗБ; докш., ЛА, 2) — у выніку распадабнення pр > рл. Да ровар (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мапе́д

[ад ма(тацыкл) + (веласі)пед]

лёгкі матацыкл з педальным прыводам; веласіпед з навесным маторам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

трыцы́кл

(ад гр. tri = трох + kyklos = кола)

трохколавы веласіпед, аўтамабіль.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

cycle1 [ˈsaɪkl] n.

1. цыкл

2. phys. герц

3. (скар. ад bicycle) веласіпе́д, ро́вар; матацы́кл

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Fhrrad n -(e)s, -räder веласіпе́д, ро́вар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tourenrad ['tu:-] n -(e)s, -räder даро́жны [шасэ́йны] веласіпе́до́вар]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

манацы́кл

(ад мана- + цыкл)

аднаколавы веласіпед, які выкарыстоўваецца ў цыркавых нумарах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

трохко́лавы driräd(e)rig;

трохко́лавы веласіпе́д Drirad n -(e)s, -räder тс. матэм.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

веласіпеды́ст

(ад веласіпед)

той, хто едзе на веласіпедзе, хто займаецца веласіпедным спортам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)