Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
drożdżówka
ж. печыва (з дражджавога цеста); булачка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ГАЛУ́ШКІ,
1) бел. традыцыйная страва, вядомая і інш.слав. народам. На Беларусі наз. таксама палюхі. Рабілі з грэцкай, жытняй, пшанічнай, ячнай мукі. Цеста крута замешвалі, качалі галушкі рознай велічыні або ў адну качулку і рэзалі на кавалкі. Галушкі варылі, потым заскварвалі салам, залівалі малаком, часам падсмажвалі ў сале. Галушкі з юшкаю гатавалі як рэдкую страву. Вядомы па ўсёй Беларусі. На Палессі галушкі варылі на памінкі і елі з сытою, цёртым макам.
2) Пшанічная булачка. Існаваў звычай пячы на саракі 40 галушак. Цяпер сустракаецца спарадычна на Палессі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
bun[bʌn]n.
1.BrE кру́глая бу́лачка
2.ScotE хлеб з разы́нкамі
3. пучо́к (жаночая прычоска)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Brötchenn -s, - бу́лачка;
belégtes ~ бутэрбро́д
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Schríppef -, -n дыял. (бе́лая) бу́лачка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Вы́скрабак ’булачка з цеста, якое выскрабаецца з дзежкі’; ’апошняе дзіця ў сям’і’ (З нар. сл.), выскраба́чка ’маленькая булачка хлеба, спечаная з рэштак цеста’. Ад выскрабаць (гл. скрэбці) з суф. ‑ак, ‑ачка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
hot-dog
[ˈhɑ:tdɔg]
1) сасі́ска f.
2) бу́лачка з гара́чай сасі́скай
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Bútterweckn -(e)s, -e здо́бная бу́лачка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bun
[bʌn]
n.
1) бу́лка, бу́лачкаf., dim.
2) ку́кла f. (з валасо́ў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)