перебра́ться разг.
1. (переправиться) перабра́цца, перапра́віцца;
перебра́ться на друго́й бе́рег перабра́цца (перапра́віцца) на другі́ бе́раг;
2. (переместиться) перабра́цца, перамясці́цца;
пау́к перебра́лся к пе́чке паву́к перабра́ўся (перамясці́ўся) да пе́чкі;
перебра́ться на но́вую кварти́ру перабра́цца на но́вую кватэ́ру.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
умацава́цца сов., в разн. знач. укрепи́ться; (твёрдо обосноваться — ещё) утверди́ться; (стать прочным, надёжным — ещё) упро́читься;
бе́раг ~ва́ўся — бе́рег укрепи́лся;
праці́ўнік ~ва́ўся ў ле́се — проти́вник укрепи́лся (утверди́лся) в лесу́;
здаро́ўе ўмацава́лася — здоро́вье укрепи́лось;
яго́ стано́вішча ўмацава́лася — его́ положе́ние укрепи́лось (упро́чилось)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
круты́ I в разн. знач. круто́й;
к. бе́раг — круто́й бе́рег;
к. перало́м — круто́й перело́м;
к. но́раў — круто́й нрав;
к. паваро́т — круто́й поворо́т
круты́ II
1. (загустевший) круто́й;
~то́е яйцо́ — круто́е яйцо́;
2. ту́го (кре́пко) ссу́ченный;
~ты́я ні́ткі — ту́го (кре́пко) ссу́ченные ни́тки
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уткну́цца сов.
1. воткну́ться; вонзи́ться; всади́ться;
2. прям., перен. уткну́ться;
у. галаво́ю ў паду́шку — уткну́ться голово́й в поду́шку;
у. ў кні́гу — уткну́ться в кни́гу;
ло́дка ўткну́лася ў бе́раг — ло́дка уткну́лась в бе́рег;
◊ у. но́сам — (у што) уткну́ться но́сом (во что)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подта́чиватьII несов. (к подточи́ть)
1. (повреждать подъедая) падто́чваць;
червь подта́чивает я́блоко чарвя́к падто́чвае я́блык;
2. перен. падто́чваць;
боле́знь подта́чивает его́ хваро́ба падто́чвае яго́;
3. (подмывать — о воде) падмыва́ць;
река́ подта́чивает бе́рег рака́ падмыва́е бе́раг;
4. (делать острее) падво́стрываць; (на точиле) падто́чваць;
подта́чивать нож падво́стрываць (падто́чваць) нож;
подта́чивать каранда́ш падво́стрываць ало́вак.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
плеска́ться
1. (о волнах, море) плёскацца; (через край) плю́хаць;
о́зеро пле́щется о бе́рег во́зера плёскаецца аб бе́раг;
2. (в воде) плю́хацца; (водой) пы́рскацца;
де́ти плеска́ются в воде́ дзе́ці плю́хаюцца ў вадзе́;
не плеска́йся водо́й! не пы́рскайся вадо́й!;
3. (колеблясь в воздухе — о парусах и т. п.) перен. паласка́цца;
в во́здухе пле́щутся фла́ги у паве́тры пало́шчуцца сцягі́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
захіну́ць сов.
1. запахну́ть;
з. крысо́ паліто́ — запахну́ть полу́ пальто́;
2. (дёрнув, закрыть) задёрнуть, запахну́ть;
з. фіра́нку — задёрнуть (запахну́ть) занаве́ску;
3. (кутая, закрыть) заку́тать; уку́тать, заверну́ть;
з. у кажу́х — заку́тать (уку́тать, заверну́ть) в тулу́п (полушу́бок);
4. загну́ть, заверну́ть;
з. край ко́ўдры — загну́ть (заверну́ть) край одея́ла;
5. перен. (закрыть тонким покровом) оку́тать, задёрнуть;
тума́н ~ну́ў бе́раг рэ́чкі — тума́н оку́тал (задёрнул) бе́рег ре́чки
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кру́та I нареч.
1. (обрывисто, резко) кру́то;
бе́раг к. абрыва́ецца — бе́рег кру́то обрыва́ется;
к. павярну́ць упра́ва — кру́то поверну́ть впра́во;
2. (трудно) кру́то, ту́го;
к. яму́ прыйшло́ся — кру́то (ту́го) ему́ пришло́сь;
3. (строго, жестоко) кру́то;
к. з ім абышлі́ся — кру́то с ним поступи́ли
кру́та II нареч.
1. кру́то;
к. зва́ранае яйцо́ — кру́то сва́ренное яйцо́;
2. ту́го, кре́пко;
к. ссука́ць — ту́го (кре́пко) ссучи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
набе́гчы сов.
1. в разн. знач. набежа́ть; (о жидкости — ещё) нате́чь; (о волне — ещё) накати́ться;
~гла шмат людзе́й — набежа́ло мно́го люде́й;
у ва́нну набе́гла вада́ — в ва́нну набежа́ла (натекла́) вода́;
хва́ля ~гла на бе́раг — волна́ набежа́ла (накати́лась) на бе́рег;
~гла ва́рта — набежа́ла стра́жа;
~гла пе́ня — набежа́ла пе́ня;
2. нали́ться;
во́чы ~глі кро́ўю — глаза́ налили́сь кро́вью;
◊ жыць як набяжы́ць — погов. жить как придётся
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уда́цца I сов.
1. в разн. знач. уда́ться;
апера́цыя ўдала́ся — опера́ция удала́сь;
пірагі́ сяго́ння ўдалі́ся — пироги́ сего́дня удали́сь;
удало́ся даста́ць рэ́дкую кні́гу — удало́сь доста́ть ре́дкую кни́гу;
2. (в кого-л.) уда́ться, уроди́ться, вы́даться;
сын уве́сь уда́ўся ў ба́цьку — сын весь уда́лся (уроди́лся, вы́дался) в отца́
уда́цца II сов., прям., перен. вда́ться;
бе́раг уда́ўся ў мо́ра — бе́рег вда́лся в мо́ре;
у. ў су́тнасць спра́вы — вда́ться в су́щность де́ла
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)