у бел.нар.дэманалогіі маці жыта; жаночая паралель «гаспадара» поля — жыценя. Яе ўяўлялі ў выглядзе фантаст. жанчыны з каласамі на галаве і зоркамі па баках. У некаторых мясцінах «бабаю» называлі апошні сноп зжатага жыта, які апраналі ў жаночую кашулю, завязвалі на ім хустку, урачыста неслі ў хату і спявалі «спарышовыя» песні з пажаданнем добрага ўраджаю ў наступным годзе.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ба́ба-яга́ж.міфал. Héxe f -, -n; (álte böse) Záuberin f -, -nen; böse Fée
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Ба́ба-рыба ’падкаменшчык’ (Інстр. II). Так і ў іншых мовах: рус.ба́ба ’Cottus gabio’, укр.ба́ба, бабе́ць, польск.baba і г. д. Шмат якія галавастыя рыбы маюць назву ад асновы баб-: або звязаную з ба́ба1 (гл.), або ж іншага паходжання (Безлай, Posk. zv., 8, лічыць, што bab‑ у назвах рыб вельмі старажытная аснова, якая выпадкова супала з baba ’жанчына’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Ку́ца-ба́ба ’дзіцячая гульня, хованкі’ (ТС). Відаць, да ку‑ цавацьу (гл.) ’тармасіць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
снегаві́к, -а́, М -у́, мн. -і́, -о́ў, м.
Тое, што і снегавая баба (гл.баба).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
яга́, -і, ДМ язе́, ж.
Баба Яга (уласная назва казачнай істоты); баба-яга (агідная старая).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хватм., разг. хват; у́харь;
◊ х.-ба́ба — бой-ба́ба
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ба́бка¹, -і, ДМ -бцы, мн. -і, ба́бак, ж.
Тое, што і баба¹ (у 1—3 і 6 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
baba[ˈbɑ:bɑ:]n. ро́мавая ба́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
snowman
[ˈsnoʊmæn]
n. -men
сьнегава́я ба́ба, сьне́жная ба́ба
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)