отбыва́ть
1. адбыва́ць; (уезжать) ад’язджа́ць; (отходить)
2. (наказание
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отбыва́ть
1. адбыва́ць; (уезжать) ад’язджа́ць; (отходить)
2. (наказание
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЛАКУ́НА (ад
А.С.Леанцюк.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
recede
1) адступа́ць,
2) адхіля́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ве́тка, ‑і,
Чыгуначная лінія, якая
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
odstawać
1. адставаць;
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
«ПЛЁТАЧКА»,
Я.Р.Вількін.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ábmarschieren
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wégtrotten
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zurückweichen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
уміра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е;
1. Перастаць жыць, а таксама вянуць, сохнуць (пра расліны).
2. (1 і 2
3. (1 і 2
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)