centrifuge

[ˈsentrɪfju:dʒ]

1.

n.

цэнтрыфу́га f. (для малака́, мёду)

2.

v.t.

адця́гваць цэнтрыфу́гай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fórtziehen*

1. vt адця́гваць

2. vi (s) выязджа́ць (з кватэры), перасяля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábwendig a няве́рны, здра́длівы;

j-n ~ máchen адбіва́ць каго́-н., адця́гваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

divert

[dəˈvɜ:rt]

v.t.

1) адво́дзіць, зьмяня́ць кіру́нак, накіро́ўваць убо́к

2) адця́гваць ува́гу

3) забаўля́ць (-ца)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áblenken

1. vt адхіля́ць; адця́гваць (увагу)

2. vi паваро́чваць размо́ву ў і́ншы бок

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

забаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; незак., каго-што.

Весяліць, пацяшаць чым‑н. цікавым, забаўным. [Лабановічу] было надзвычайна вісела, язык развязаўся, ён забаўляў паненак; яны слухалі і смяяліся. Колас. [Эдвард Лявэр] узяў дзіця на рукі, прытуліў да сяк, падняў яго высока на руках, пачаў усміхацца, забаўляць дзіця, цмокаць яму губамі. Чорны. // Займаць гаворкай, адцягваць увагу ад чаго‑н. — Не забаўляй, вон з поля! — крычыць высокі. — Чаго зубы загаворваеш!.. Галавач. // Даглядаць, няньчыць. Цэлы дзень забаўляла бабка ўнучку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адця́гванне ср.

1. отта́скивание, оття́гивание;

2. оття́гивание;

3. отта́скивание;

4. оття́гивание;

5. оття́гивание;

6. тех. оття́жка ж.;

7. перен. отвлече́ние;

8. перен. оття́жка ж.;

1-8 см. адця́гваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

linger

[ˈlɪŋgər]

1.

v.i.

1) цягну́цца; заця́гвацца (пра хваро́бу); затры́мвацца

2) мару́дзіць; адця́гваць

2.

v.t.

расьця́гваць, праця́гваць

•

- linger away

- linger on

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

drożyć się

незак.

1. прасіць высокую цану;

2. цягнуць; марудзіць;

drożyć się z udzieleniem pozwolenia — адцягваць (затрымліваць) дазвол

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wégziehen*

1. vt адця́гваць (фіранку); адкі́дваць (вуаль)

2. vi (s)

1) ад’язджа́ць

2) адлята́ць (пра птушак)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)