divert [daɪˈvɜ:t] v.

1. адхіля́ць (у розных знач.); мяня́ць кіру́нак

2. адця́гваць ува́гу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

odrzucać

незак.

1. адкідаць;

2. адхіляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

отверга́ть несов. (что-л.) адхіля́ць, адкіда́ць; не прыма́ць; (кого-л.) вырака́цца; не прызнава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ábneigen

1. vt адхіля́ць

2. vi адхіля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

spurn [spɜ:n] v. пага́рдліва адхіля́ць (што-н./каго-н.), пагарджа́ць, грэ́баваць;

a spurned lover непрызна́ны каха́нак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

отводи́ть несов.

1. (куда-л.) заво́дзіць;

2. (на некоторое расстояние) адво́дзіць;

3. (направлять в сторону) адво́дзіць; (отклонять) адхіля́ць;

4. перен. (отклонять, отвергать) адхіля́ць;

5. (назначать) адво́дзіць;

6. (отсаживать) сад. адво́дзіць; см. отвести́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

deflect

[dɪˈflekt]

v.

адхіля́ць (-ца) (ад про́стага кіру́нку), згіна́ць (-ца), зьмяня́ць кіру́нак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

utrącać

незак.

1. адбіваць, адколваць;

2. разм. адхіляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rebuff​2 [rɪˈbʌf] v. дава́ць адпо́р; рэ́зка або́ знява́жліва адхіля́ць (прапанову, дапамогу і да т.п.); рашу́ча адмаўля́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адхіле́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адхіляць — адхіліць і адхіляцца — адхіліцца.

2. Адступленне ад чаго‑н., неадпаведнасць чаму‑н., розніца ў параўнанні з чым‑н. Адхіленне ад правіл. Адхіленні ад нормаў. □ Гэта была, без малога, простая лінія. Было адно нязначнае адхіленне ўбок, якога можна не браць на ўвагу. Лінія была якраз на захад. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)