пацяро́бкі, ‑аў; адз. няма.
Адходы, якія застаюцца пасля цераблення чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уга́р, -у, м. (спец.).
1. гл. угарэць.
2. мн. -ы, -аў. Адходы пры апрацоўцы валакна, пражы і пад., прыгодныя для новай перапрацоўкі.
|| прым. уга́рны, -ая, -ае.
Угарная пража.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адыхо́ды, ‑аў; адз. адыход, ‑у, М ‑дзе, м.
Тое, што і адходы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лесасе́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да лесасекі. Лесасечныя адходы. Лесасечны фонд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скрап, ‑у, м.
Спец. Металалом або адходы вытворчасці, прызначаныя для пераплаўкі. Чыгунны скрап.
[Англ. scrap.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
утылізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што.
Знайсці (знаходзіць) прымяненне чаму-н., ужыць (ужываць) з карысцю.
У. адходы вытворчасці.
|| наз. утыліза́цыя, -і, ж.
|| прым. утылізацы́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
па́часкі, ‑аў; адз. няма.
Рэшткі, адходы пры часанні лёну, канапель і пад. Пяньковыя пачаскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уты́ль, -ю, м., зб.
Адходы, рэчы, якія ўжо не прыгодныя для карыстання, але могуць быць выкарыстаны для перапрацоўкі, утылізацыі ў якасці сыравіны.
Здаць што-н. ва ў.
|| прым. уты́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шалупі́на, -ы, ж.
1. Вонкавая мяккая прыродная абалонка (плода, бульбы і пад.); скурка.
Абдзерці шалупіну з бульбіны.
2. мн. -ы, -пін. Адходы пасля ачысткі пладоў, бульбы.
Збіраць шалупіны на корм свінням.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ВА́ПНАВЫЯ ЎГНАЕ́ННІ,
угнаенні, асн. кампанент якіх вапна. У якасці вапнавых угнаенняў выкарыстоўваюць цвёрдыя і мяккія прыродныя вапнавыя пароды, прадукты іх перапрацоўкі і прамысл. адходы, што маюць вапну. Цвёрдыя пароды (вапняк, мел і інш.) перад унясеннем у глебу здрабняюцца ці абпальваюцца, мяккія пароды (напр., туфы) не патрабуюць драбнення, яны больш эфектыўныя і дзейнічаюць хутчэй за цвёрдыя. Гал. з вапнавых угнаенняў: вапнавая мука (вапняк), даламітавая мука (даламіт), вапнавы туф, мергель, гашаная вапна, вапнавы торф ці тарфатуф. Найб. эфектыўныя прамысл. адходы: мартэнаўскія, доменныя, электраплавільныя шлакі; дэфекат (адходы цукр. вытв-сці); сланцавы, каменнавугальны, тарфяны попел. Выкарыстоўваюць для паніжэння кіслотнасці глеб (гл. Вапнаванне глебы).
т. 3, с. 507
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)