адча́хаць
‘адсячы, адняць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адча́хаю |
адча́хаем |
| 2-я ас. |
адча́хаеш |
адча́хаеце |
| 3-я ас. |
адча́хае |
адча́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
адча́хаў |
адча́халі |
| ж. |
адча́хала |
| н. |
адча́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адча́хай |
адча́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адча́хаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пападціна́ць
‘падагнуць, адсячы, падрэзаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пападціна́ю |
пападціна́ем |
| 2-я ас. |
пападціна́еш |
пападціна́еце |
| 3-я ас. |
пападціна́е |
пападціна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пападціна́ў |
пападціна́лі |
| ж. |
пападціна́ла |
| н. |
пападціна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пападціна́й |
пападціна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пападціна́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Адця́ць ’адсячы’ (Касп., Нас., Бяльк.), адцінаць (Нас., БРС, Гарэц.). Гл. цяць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
decapitate
[dɪˈkæpɪteɪt]
v.
абезгало́віць, адсячы́ галаву́ (як пакара́ньне)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
адсячэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. адсячы (у 1, 2 знач.), адсекчы.
•••
Даць галаву на адсячэнне гл. даць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
odrąbać
зак. адсекчы, адсячы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
odsiec
зак. адсячы, адсекчы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
usiec
зак. адсячы; адсекчы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Адга́каць ’адсячы, прайсці немалую адлегласць, прабыць з нагрузкай працяглы час’ (Янк. II), адгакаць ’прайсці’ (Сцяшк.) да гак (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Атру́бам ’адным чынам’ (Жд.). Прыслоўе ўтворана ад аддзеяслоўнага назоўніка атруб (атрубіць ’адсячы’ — Нас., 379), суадносіцца з творным склонам гэтага назоўніка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)