адча́хаць

адсячы, адняць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адча́хаю адча́хаем
2-я ас. адча́хаеш адча́хаеце
3-я ас. адча́хае адча́хаюць
Прошлы час
м. адча́хаў адча́халі
ж. адча́хала
н. адча́хала
Загадны лад
2-я ас. адча́хай адча́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час адча́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пападціна́ць

‘падагнуць, адсячы, падрэзаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пападціна́ю пападціна́ем
2-я ас. пападціна́еш пападціна́еце
3-я ас. пападціна́е пападціна́юць
Прошлы час
м. пападціна́ў пападціна́лі
ж. пападціна́ла
н. пападціна́ла
Загадны лад
2-я ас. пападціна́й пападціна́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пападціна́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Адця́цьадсячы’ (Касп., Нас., Бяльк.), адцінаць (Нас., БРС, Гарэц.). Гл. цяць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

decapitate

[dɪˈkæpɪteɪt]

v.

абезгало́віць, адсячы́ галаву́ (як пакара́ньне)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адсячэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. адсячы (у 1, 2 знач.), адсекчы.

•••

Даць галаву на адсячэнне гл. даць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

odrąbać

зак. адсекчы, адсячы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odsiec

зак. адсячы, адсекчы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

usiec

зак. адсячы; адсекчы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Адга́кацьадсячы, прайсці немалую адлегласць, прабыць з нагрузкай працяглы час’ (Янк. II), адгакаць ’прайсці’ (Сцяшк.) да гак (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Атру́бам ’адным чынам’ (Жд.). Прыслоўе ўтворана ад аддзеяслоўнага назоўніка атруб (атрубіцьадсячы’ — Нас., 379), суадносіцца з творным склонам гэтага назоўніка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)