ábschicken vt адсыла́ць, пасыла́ць, адпраўля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábtransportieren vt выво́зіць; адгружа́ць; адпраўля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

versénden* vt адпраўля́ць, пасыла́ць, рассыла́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúfertigen vt дастаўля́ць; пасыла́ць, адпраўля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

камандзірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго.

Адправіць (адпраўляць) куды‑н. са службовым даручэннем. Раніцай дырэктар атрымаў загад — спешна камандзіраваць студэнтаў на граніцу для рамонту дарог і пабудовы авіяцыйных пляцовак. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

éinsenden* vt дасыла́ць, дастаўля́ць; пасыла́ць, адпраўля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verbánnen vt вы́слаць, адпраўля́ць у выгна́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

celebrate [ˈselɪbreɪt] v.

1. святкава́ць; урачы́ста адзнача́ць

2. праслаўля́ць, услаўля́ць; апява́ць

3. служы́ць (абедню); адпраўля́ць царко́ўную слу́жбу, ве́сці набажэ́нства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адпраўля́цца несов.

1. в разн. знач. отправля́ться; см. адпра́віцца;

2. страд. отправля́ться; отсыла́ться; препровожда́ться; соверша́ться; см. адпраўля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

consign [kənˈsaɪn] v. fml

1. пазбаўля́цца ад (каго-н., чаго-н.)

2. перадава́ць; даруча́ць, давяра́ць

3. прызнача́ць

4. comm. адпраўля́ць, пасыла́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)