панатрэ́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і панатрасаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папасе́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і папасеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папасо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Саліць многа, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаяда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і папаесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камплекта́цыя, ‑і, ж.

Забеспячэнне якога‑н. аб’екта поўным камплектам чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клеймаўшчы́к, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца клеймаваннем чаго‑н. Клеймаўшчык абутку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малавераго́дна, прысл., у знач. вык.

Аб малой, недастатковай верагоднасці чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

матыва́цыя, ‑і, ж.

Сукупнасць матываў, довадаў у карысць чаго‑н.; матывіроўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Выкаваць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падаўжа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для падаўжэння чаго‑н. Падаўжальны канат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)