Verbum

прыніжа́цца

1. (зрабіцца меншым) níedriger [kléiner] wérden;

2. перан. (прыніжаць сябе) sich erníedrigen

прышпо́рваць die Spóren gében* (каго-н. D); перан. ánspornen vt, ántreiben* vt

пустэ́льнік м. рэл., тс. перан. Éinsiedler m -s, -, Eremít m -en, -en

разбраха́цца

1. (пра сабак) únaufhörlich béllen;

2. перан. разм. únaufhörlich schímpfen [schélten*]

развянча́ць разм. (каго-н.) j-m den Nímbus néhmen*; перан. entthrónen vt

нечыстата́ ж. Schmútzigkeit f -; Únreinlichkeit f -; Schmutz m -(e)s (тс. перан.)

пазі́раваць

1. (мастаку) Modéll stéhen*, j-n sítzen*;

2. перан. posíeren vi

паўнакро́ўны

1. мед. hyperämisch;

2. перан. blútvoll, lébensvoll;

паўнакро́ўнае жыццё pulsíerendes Lében

перабале́ць

1. éine Kránkheit dúrchmachen [überstéhen*];

2. перан. dúrchmachen vt, erlében vt

размяка́ць weich wérden (тс. перан.); áufweichen vi (s); mürbe wérden (пра плады)