release1 [rɪˈli:s] n.
1. выслабане́нне; вызвале́нне (ад зняволення);
release on bail вызвале́нне пад закла́д
2. збаве́нне, вызвале́нне, выратава́нне; палёгка;
a wonderful feeling of release цудо́ўнае пачуццё палёгкі
3. вы́пуск фі́льма (на экран)
4. : press release прэс-рэлі́з; паведамле́нне для прэ́сы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
roof1 [ru:f] n.
1. дах, страха́;
a flat roof пака́ты дах;
a thatched/slate roof саламя́ны/шы́ферны дах
2. : the roof of one’s mouth паднябе́нне
♦
hit the roof infml раззлава́цца;
under one roof/under the same roof пад адны́м да́хам
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
зо́мбі
(англ. zombie, ад афр. zumbi = фетыш)
1) мярцвяк у афрыканскай міфалогіі, які выконвае волю таго, хто выклікаў яго дух;
2) перан. чалавек, здольны раўнадушна рабіць учынкі пад уздзеяннем чужой, пераважна злой волі.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ла́гер
(ням. Lager)
1) часовая стаянка, часта пад адкрытым небам, у палатках (напр. ваенны л., турысцкі л.);
2) месца ўтрымання ваеннапалонных ці зняволеных (напр. канцэнтрацыйны л.);
3) перан. групоўка людзей, аб’яднаных адзінствам поглядаў.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
вібро́метр, ‑а, м.
Прылада, якой вымяраюцца простыя механічныя хістанні і вібрацыя машын, мастоў і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
возеразна́ўства, ‑а, н.
Аддзел гідралогіі, які вывучае ўнутраныя воды (азёры, сажалкі і пад. вадаёмы); лімналогія.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыфра́кцыя, ‑і, ж.
У фізіцы — агібанне хвалямі (светлавымі, гукавымі і пад.) сустрэчных перашкод. Дыфракцыя святла.
[Ад лац. diffractio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэві́за, ‑ы, ж.
Вэксаль, чэк, акрэдытыў і пад., выпісаныя ў замежнай валюце для міжнародных разлікаў.
[Фр. devise.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэзінтэгра́тар, ‑а, м.
Машына для драбнення і перамешвання сыпкіх рэчываў (зямлі, солі, руды і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гарта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.
Перагортваць, пераварочваць лісты (кнігі, сшытка і пад.). Гартаць часопіс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)