абязгро́шыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., каго.

Пакінуць без грошай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абясхле́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго.

Разм. Пазбавіць хлеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бужава́ць, ‑жую, ‑жуеш, ‑жуе; незак., каго-што.

Даследаваць бужам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даўзбро́іць, ‑рою, ‑роіш, ‑роіць; зак., каго-што.

Узброіць дадаткова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

забасці́, ‑бадзе; зак., каго.

Разм. Тое, што і забадаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

містыфіка́цыя, ‑і, ж.

Наўмыснае ўвядзенне каго‑н. у зман.

[Фр. mystification, ад грэч. mystēs — які ведае таінства і лац. facere — рабіць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыганя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго.

Выгнаць, выдаліць многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нацалава́ць, ‑лую, ‑луеш, ‑луе; зак., каго.

Пацалаваць многа раз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ненаві́снік, ‑а, м.

Чалавек, які ненавідзіць каго‑, што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паабвінава́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Абвінаваціць усіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)