аб’ядна́льнік, ‑а, м.

Той, хто аб’ядноўвае каго‑, што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абязгро́шыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., каго.

Пакінуць без грошай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абясхле́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго.

Разм. Пазбавіць хлеба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ачмуці́ць, ачмучу, ачмуціш, ачмуціць; зак., каго.

Разм. Адурманіць; абдурыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пама́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; незак., каго-што.

Мазаць памадай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памане́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго.

Манежыць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памуштрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго.

Муштраваць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападаі́ць, ‑даю, ‑доіш, ‑доіць; зак., каго.

Даіць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаму́чыць, ‑мучу, ‑мучыш, ‑мучыць; каго.

Разм. Мучыць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параздзява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Раздзець усіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)