Verbum

віншава́льнік, ‑а, м.

Разм. Той, хто віншуе каго‑н.

алілу́йшчына, ‑ы, ж.

Іран. Празмернае ўсхваленне каго‑, чаго‑н.

выхваля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; незак.

Расхвальваць каго‑, што‑н.

аб’ядна́льнік, ‑а, м.

Той, хто аб’ядноўвае каго‑, што‑н.

абязгро́шыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., каго.

Пакінуць без грошай.

абясхле́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго.

Разм. Пазбавіць хлеба.

бужава́ць, ‑жую, ‑жуеш, ‑жуе; незак., каго-што.

Даследаваць бужам.

даўзбро́іць, ‑рою, ‑роіш, ‑роіць; зак., каго-што.

Узброіць дадаткова.

забасці́, ‑бадзе; зак., каго.

Разм. Тое, што і забадаць.

містыфіка́цыя, ‑і, ж.

Наўмыснае ўвядзенне каго‑н. у зман.

[Фр. mystification, ад грэч. mystēs — які ведае таінства і лац. facere — рабіць.]