папасо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Саліць многа, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаяда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і папаесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўме́ра, ‑ы, ж.

Маладзейсны, недастаткова эфектыўны сродак для ажыццяўлення чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пацяро́бкі, ‑аў; адз. няма.

Адходы, якія застаюцца пасля цераблення чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пачэ́рпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Чэрпаць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скіда́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для скідання чаго‑н. Скідальнае акно.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрабні́к, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца скрабеннем чаго‑н. Скрабнік аўчын.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спускавы́, ‑ая, ‑ое.

Прызначаны для спуску, спускання чаго‑н. Спускавы кручок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суме́снасць, ‑і, ж.

Уласцівасць сумеснага; сумеснае ажыццяўленне чаго‑н. Сумеснасць дзеянняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тапі́льшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца тапленнем чаго‑н. Тапільшчык воску.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)