ро́тар
(рус. ротор, ад лац. rotare = вярцець)
1) вярчальная частка электрычнай машыны, якая знаходзіцца ўнутры статара;
2) вярчальная частка паравой турбіны, кампрэсара, гідраматора і г.д. (параўн. статар 2);
3) нясучы вінт верталёта;
4) мат. вектар, які характарызуе вярчальны рух у дадзеным пункце вектарнага поля.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Ínnere n -r(e)n уну́траная ча́стка, сярэ́дзіна;
ins ~ des Lándes углы́б краі́ны;
im Ínnern унутры́, у душы́, у глыбіні́ душы́;
das Ministérium des Ínnern міністэ́рства ўну́траных спраў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
каранара-
(лац. coronarius = вяночны)
першая састаўная частка складаных слоў, што выражае паняцце «які мае адносіны да вянечных артэрый сэрца».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
крыя-
(гр. kryos = холад, мароз, лёд)
першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на сувязь з лёдам, нізкімі тэмпературамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ку́заў
(рус. кузов, ад тат. kyzau = карзіна з бяросты)
частка павозкі, аўтамашыны, якая служыць для размяшчэння людзей або грузаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лабэктамі́я
(ад англ. lobe = доля, частка + гр. ektos = па-за)
мед. аперацыйнае выдаленне часткі чалавечага органа (напр. палавіны лёгкага).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ла́рга
(іт. largo = павольны, шырокі)
1) муз. самы павольны тэмп;
2) музычны твор або яго частка ў такім тэмпе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дыяспо́ра
(гр. diaspora = рассейванне)
частка расліны, якая натуральна аддзяляецца і служыць для размнажэння (спора, семя, плод, клубень і інш.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэндраме́трыя
(ад дэндра- + -метрыя)
частка лясной таксацыі, вызначэнне запасу драўніны ў лясах, аб’ёму лесаматэрыялаў, якія нарыхтоўваюцца, якасная ацэнка лесу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэрмата-
(гр. derma, -atos = скура)
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «які адносіцца да скуры, да скурных хвароб».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)