let go

а) пусьці́ць, вы́пусьціць (на во́лю ці з рук)

б) пакі́нуць (рабі́ць); адмо́віцца ад каго́-чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

molest

[məˈlest]

v.

1) дакуча́ць, назаля́ць; перашкаджа́ць

2) чапля́цца, прыстава́ць да каго́

to molest (sexually) — дакуча́ць сэксуа́льнымі дамага́ньнямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ogle

[ˈoʊgəl]

1.

v.

1) глядзе́ць зь пяшчо́таю на каго́

2) стро́іць во́чкі каму́

2.

n.

пяшчо́тны по́зірк

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ridicule

[ˈrɪdɪkju:l]

1.

v.t.

высьме́йваць, выстаўля́ць на сьмех, абсьме́йваць; насьміха́цца з каго́

2.

n.

насьме́шка f.; высьме́йваньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

without regard

не зважа́ючы на каго́-што

without regard to public opinion — не зважа́ючы на грама́дзкую ду́мку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пазба́віць

1. (адняць) (wg)nhmen* vt (каго-н. D);

пазба́віць маёмасці das igentum wgnehmen*; entzehen* vt (каго-н. D);

пазба́віць сло́ва das Wort entzehen* (каго-н. D); ruben vt;

пазба́віць жыцця́ das Lben ruben (каго-н. D);

пазба́віць апо́шняй надзе́і sine ltzte Hffnung ruben (каго-н. D); beruben vt (чаго-н.);

пазба́віць пра́ва го́ласу des Stmmrechts berubt sein;

пазба́віць свя́тасці enthiligen vt;

2. (вызваліць) befrien vt (ад каго-н., чаго-н. von D);

пазба́віць ад эксплуата́цыі von der usbeutung befrien; erlösen vt, rtten vt;

пазба́ў нас ад зло́га! erlöse uns von dem Bösen [Übel]!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дазва́цца, ‑завуся, ‑завешся, ‑завецца; зак., каго.

Разм. Неаднаразова завучы, клічучы, прымусіць каго‑н. адазвацца, з’явіцца. Крычу з адчаем безгалосым: — Ма-ма-а! — І аніяк дазвацца не магу. Гаўрусёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

далячы́ць, ‑лячу, ‑лечыш, ‑лечыць; зак., каго-што.

1. Закончыць лячэнне каго‑, чаго‑н., канчаткова вылечыць. Далячыць руку. Далячыць хворага.

2. Разм. Лячэннем давесці да якіх‑н. непрыемных вынікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зарысава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., каго-што.

1. Зрабіць малюнак, зарысоўку каго‑, чаго‑н. Зарысаваць стол. Зарысаваць каня з натуры.

2. Разм. Пакрыць малюнкамі; зрысаваць. Зарысаваць увесь альбом.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заслу́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Выслухаць каго‑н. або што‑н. (на сходзе, пасяджэнні і пад.). Заслухаць справаздачу. □ Старшынёй абралі Ніну. Заслухалі Туміліна і Баўтрукова. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)