раскудла́ціць, -ла́чу, -ла́ціш, -ла́ціць; -ла́ч; -ла́чаны; зак., што (разм.).

Растрапаць; зрабіць кудлатым.

|| незак. раскудла́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перасаладзі́ць, -ладжу́, -ло́дзіш, -ло́дзіць; -ло́джаны; зак., што.

Зрабіць вельмі салодкім.

П. чай.

|| незак. перасало́джваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уко́л, -у, м.

1. гл. укалоць.

2. мн. -ы, -аў. Тое, што і ін’екцыя.

Зрабіць у. хвораму.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

преподнести́ сов. падне́сці; (подарить) падары́ць; даць гасці́нца;

преподнести́ а́дрес падне́сці а́драс;

преподнести́ пода́рок падне́сці (зрабі́ць) падару́нак;

преподнести́ неприя́тную но́вость падне́сці непрые́мную навіну́;

преподнести́ сюрпри́з падне́сці (зрабі́ць) сюрпры́з;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

учини́ть сов.

1. книжн., уст. учыні́ць;

учини́ть распра́ву учыні́ць распра́ву;

2. (устроить, совершить) разг. учыні́ць, зрабі́ць; устро́іць;учини́ть па́кость учыні́ць (зрабі́ць) па́касць;

учини́ть сканда́л учыні́ць (устро́іць) сканда́л;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Набатра́чыць ’нестаранна зрабіць работу’ (ТС). Да батрачыць, батра́к (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адстрапалі́цьзрабіць якую-небудзь рэч’ (Яўс.) да страпаліць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Суглі́чыцьзрабіць ненармальным фізічна’, суглі́чэны ’няскладны, нязграбны’ (ТС). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Іздзе́лаць, іздзе́лыцьзрабіць’ (Бяльк.). Пад рус. уплывам, прыстаўное ‑і‑.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Спудлава́ць ‘прамахнуцца’ (Касп.), спудлі́цьзрабіць памылку, прамахнуцца’ (Сцяшк. Сл.). З польск. spudłować, pudłować ‘тс’, pudło ‘промах, памылка’ < нова-в.-ням. Pudel ‘памылка’, pudelnзрабіць промах, памылку (пры гульні ў кеглі)’; гл. Кюнэ, Poln., 99; параўн. Брукнер, 447.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)