зве́ршчык, ‑а, м.

Работнік па зверцы чаго‑н. з чым‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

згаблява́цца, ‑блюецца; зак.

Зняцца пры габляванні (пра верхні слой чаго‑н.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грэ́баванне, ‑я, н.

Адсутнасць павагі, пагардлівыя адносіны да каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дазна́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

Закончыць значанне, мечанне чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

матыва́цыя, ‑і, ж.

Сукупнасць матываў, довадаў у карысць чаго‑н.; матывіроўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набуя́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак.

Разм. Буянячы, нарабіць чаго‑н. дрэннага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наваражы́ць, ‑ражу, ‑рожыш, ‑рожыць; зак., што і чаго.

Разм. Варожачы, прадказаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Выараць вялікую колькасць. Навыворваць бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навыкі́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-чаго.

Тое, што і навыкідаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навычвара́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Разм. Тое, што і навытвараць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)