напераво́дзіць, ‑воджу, ‑водзіш, ‑водзіць; зак., каго-чаго.
Разм.
1. Перамясціць у іншае месца (знаходжання, працы, вучобы і інш.) у вялікай колькасці.
2. Патраціць, расходаваць без асаблівай карысці многа чаго‑н. Напераводзіць грошай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прымно́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што і чаго.
Яшчэ больш павялічыць колькасць чаго‑н.; памножыць. Прымножыць грамадскае багацце. □ Зложым з табой казкі, Песні з табой зложым, Радасці і шчасця Краіне прымножым. Купала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спіць, сап’ю, сап’еш, сап’е; сап’ем, сап’яце; зак.
Разм.
1. што. Адпіць верхнюю частку чаго‑н. або з паверхні чаго‑н. Спіць вяршкі.
2. Выпіць. Нашыя Базылі што не з’елі, то спілі. Прымаўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жмут, -а́, М жмуце́, мн. -ы́, -о́ў, м.
Невялікі скрутак чаго-н.
Ж. дроту.
Ж. вяровак.
|| памянш. жмуто́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
завуго́лле, -я, н.
Месца за вуглом, за будынкам або сярод будынкаў.
Шуміць вецер у завуголлі.
◊
Па завуголлі бегаць — адвільваць, ухіляцца ад чаго-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
залічы́цца, -ічу́ся, -і́чышся, -і́чыцца; зак. (афіц.).
Паступіць куды-н., уключыцца ў склад каго-, чаго-н.
З. на службу.
|| незак. залі́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
замата́ць¹, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.
1. што. Матаючы, закруціць вакол чаго-н.
2. каго (што). Стаміць, знясіліць работай, клопатамі і пад. (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кута́с, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
Пучок нітак, звязаных разам на канцы, для ўпрыгожання чаго-н.
Пояс з кутасамі.
|| прым. кутасо́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лубя́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.
Ручны кораб з лубу (у 2 знач.), бяросты для захоўвання, пераносу, упакоўкі чаго-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
манта́ж, -у́, м.
1. гл. манціраваць.
2. Злучаныя ў адно цэлае розныя часткі чаго-н.
Літаратурны м.
Фатаграфічны м.
|| прым. манта́жны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)