абцяжа́рыць сов.

1. обремени́ть, отяготи́ть;

2. перен. обремени́ть, отяготи́ть; затрудни́ть, утруди́ть;

а. каго́-не́будзь кло́патамі аб сабе́ — обремени́ть (затрудни́ть) кого́-л. хло́потами о себе́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лі́шніца ж., разг.

1. избы́ток м.; изли́шек м.;

мець ~цу чаго-не́будзь — име́ть избы́ток (изли́шек) чего-л.;

2. ли́шнее ср.;

сказа́ць ~цу — сказа́ть ли́шнее

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ківа́ць несов.

1. кача́ть; пока́чиватъ; (головой — ещё) кива́ть;

2. (раскачивая) шата́ть;

◊ к. на каго́-не́будзь — (сва́ливать) кива́ть на кого́-л.;

к. па́льцам — кива́ть па́льцем

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памеркава́цца сов. договори́ться, столкова́ться;

мы як-не́будзь з ім памярку́емся — мы ка́к-нибу́дь с ним договори́мся (столку́емся);

◊ свае́ лю́дзі — памярку́емся — погов. свои́ лю́ди — сочтёмся

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамаро́зіць сов., в разн. знач. проморо́зить;

п. ры́бу — проморо́зить ры́бу;

п. каго́-не́будзь дзве гадзі́ны на двары́ — проморо́зить кого́-л. два часа́ на дворе́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прытараба́ніць ’прывалачы, прывезці, даставіць (што-небудзь вялікае, цяжкае)’ (ТСБМ, Сцяшк.), ’прымчацца, хутка прыехаць’ (Мат. Гом.). Укр. притараба́нити ’прывалачы, прыцягнуць’, притараба́нитися ’прыцягнуцца, прывалачыся’, рус. дыял. притараба́нить ’прывезці, прынесці што-небудзь цяжкае’. Да тараба́ніць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wer

1. pron inter (G wéssen, D wem, a wen) хто;

~ ist da? хто там?, хто тут?

2. pron rel хто;

~ das tut, hat die Fólgen zu trágen хто гэ́та зро́біць, адка́жа за вы́нікі;

◊

~ wagt – gewínnt ≅ ры́зыка – высакаро́дная спра́ва

3. pron indef разм. хто-не́будзь, хто́сьці;

ist ~ gekómmen? прыйшо́ў хто-не́будзь?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Віншаваць ’вітаць, славіць каго-небудзь з выпадку знамянальнай даты ці радаснай падзеі’ (БРС, КТС, Шпіл., Мал., Гарэц., Касп., Нас.), ст.-бел. виншовати ’жадаць’ (з XVI ст.). Укр. віншувати, вінчувати, польск. winszować ’віншаваць, выказваць пажаданні’, уст. ’жадаць што-небудзь каму-небудзь’; ’прасіць’. Бел. лексема запазычана з польск. winszować (< с.-в.-ням. wünschen) (Булыка, Запазыч., 64; Чартко, Дасл. (Гродна), 1967, 54; Карскі, Белорусы, 161).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прывярну́ць ’павярнуўшы, прыперці, прыхіліць да чаго-небудзь; прываліць; зачараваць, прываражыць’ (ТСБМ, Янк. 2), ’прыкідаць, прываліць, накіраваць статак да чаго-небудзь’ (Янк. 2), прыверня́ць ’прывальваць’ (ТС). Да вярну́ць (гл.). Адносна значэння ’зачараваць, прываражыць’ гл. прываро́т.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

за́раз, прысл.

1. У сучасны момант, у гэты час, цяпер. Усе цяпер на копцы бульбы, Дораг зараз кожны дзень. Панчанка. Дзе раней быў мох, там зараз канюшыны стог. З нар. // Толькі што, зусім нядаўна. Расказаная зараз гісторыя. // У самым скорым часе, хутка (пра дзеянні, падзеі, якія маюць вось-вось адбыцца). Ціха, дзеці, калі ласка, Раскажу вам зараз казку. Муравейка.

2. (звычайна з часціцай «жа»). Неадкладна, у гэты ж момант. [Цімафею Міронавічу] закарцела тады як-небудзь паказаць .. сваю сілу, зараз жа, неадкладна праверыць дзейнасць яе на якім-небудзь аб’екце. Зарэцкі.

зара́з, прысл.

Адразу, за адзін раз, адначасова. Рабіць дзве работы зараз. □ Богут ветлівым паклонам Гасцей вітае дарагіх І раскрывае сваё лона, Каб прытуліць зараз дваіх. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)