папаву́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго і без дап.

Разм. Тое, што і папавудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаго́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папагаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападпі́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Падпісаць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападпяра́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Падперазаць усіх, многіх або ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападушы́ць, ‑душу, ‑душыш, ‑душыць; зак., каго-што.

Разм. Душыць доўга, неаднаразова (гл. душыць ​1).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападця́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Падцягнуць усіх, многіх або ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папако́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папакалоць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папако́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папакачаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папало́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папаламаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папало́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папаламаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)