падне́сены

1. (да каго, чаго, к каму, чаму) поднесённый (к кому, чему);

2. поднесённый, преподнесённый;

1, 2 см. падне́сці 1, 3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

я́касць ж., в разн. знач. ка́чество ср.;

інспе́кцыя па ~сці — инспе́кция по ка́честву;

◊ у ~сці — (каго, чаго) в ка́честве (кого,чего)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

lover [ˈlʌvə] n.

1. палюбо́ўнік; палюбо́ўніца; каха́нак; каха́нка

2. ама́тар; ама́тарка; пакло́ннік; пакло́нніца; прыхі́льнік; прыхі́льніца;

She’s a great opera lover. Яна вялікая аматарка оперы.

♦ a lovers’ quarrel ≅ хто каго́ лю́біць, той таго́ i чу́біць; хто каго́ каха́е, той таго́ і чапа́е

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

праву́чваць, правучы́ць (пакараць) zuréchtweisen* аддз. vi, den Kopf zuréchtsetzen аддз. (каго-н. D); éine Lektión ertéilen, éinen Dénkzettel verpássen (каго-н. D); Móres léhren (A) (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абазва́ць (назваць непрыстойным імем) nénnen* vt; (be)schímpfen vt (als A); éinen Spítznamen geben* (каго-н. D);

абазва́ць каго-н. ду́рнем j-n éinen Dúmmkopf nénnen* [als Dúmmkopf beschímpfen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абру́шыцца разм.

1. (рынуцца куды-н., на каго-н.) sich stürzen, stürzen vi (s);

2. перан. (напасці на каго-н.) über j-m hérfallen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адгавары́ць, адгаво́рваць áusreden (каго-н., ад чаго-н. j-m (D), etw. A), ábreden vt; ábraten* (каго-н. D); ábbringen* vt (ад чаго-н. von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мілья́рд

(фр. milliard)

1) лік і колькасць, роўныя тысячы мільёнаў; абазначаюцца лічбай 1 з дзевяццю нулямі;

2) мн. вельмі вялікая колькасць, мноства каго-н., чаго-н. (напр. мільярды сняжынак).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фармірава́ць

(рус. формировать, ад лац formare)

1) арганізоўваць, ствараць, састаўляць (напр. ф. дывізію, ф. урад, ф. таварны састаў);

2) выпрацоўваць у каго-н. адпаведныя рысы характару, светапогляд і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фізіяно́мія

(фр. physionomie, ад гр. physis = прырода + onomon = які ведае)

1) твар чалавека; выраз твару, грымаса (напр. кіслая ф.);

2) перан. індывідуальны выгляд, адметныя рысы каго-н., чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)