га́дзіць разм.

1. (экскрэментам) sich entléeren;

2. (псаваць, брудзіць) beschmútzen vt, verúnreinigen vt;

3. (шкодзіць) scháden vi, geméin hándeln;

4. (нудзіць) Ékel empfínden* [sich ékeln] (ад чаго-н. vor D); Wíderwillen empfínden* (ад чаго-н. gégen A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

це́раз прыназ.

1. (паўзверх чаго-н.) über (A);

пераско́чыць цераз роў über den Gráben spríngen*;

2. (скрозь што-н.) durch (A);

3. (праз што-н., з дапамогай чаго-н.) vermíttels (G), mit Hílfe von (D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

індывідуаліза́цыя

(фр. individualisation, ад лац. individuum = непадзельнае, асобіна)

працэс стварэння чаго-н. індывідуальнага, своеасаблівага, не падобнага на іншае.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

імуніза́цыя

(ад лац. immunis = свабодны ад чаго-н.)

стварэнне штучнага імунітэту ў чалавека і жывёл супраць заразных хвароб.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ліквіда́цыя

(фр. liquidation, ад с.-лац. liquidus = вольны ад даўгоў)

спыненне існавання, дзейнасці чаго-н. (напр. л. трэста).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

даклярава́ць

(польск. deklarować, ад лац. declarare)

паабяцаць зрабіць што-н., аднесціся пэўным чынам да каго-н., чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

апеты́т

(лац. appetitus = жаданне)

1) жаданне есці;

2) перан. жаданне наогул, імкненне да чаго-н. (напр. уласніцкі а.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аб’ектывіза́цыя

(ад с.-лац. obiectivus = які адносіцца да прадмета)

выражэнне чаго-н. у матэрыяльных формах, вобразах, даступных успрыманню.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аго́нія

(с.-лац. agoma, ад гр. agonia = трывога)

1) перадсмяротныя пакуты, кананне;

2) перан. заняпад, дажыванне чаго-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

габары́т

(фр. gabarit)

знешнія абрысы прадмета, будынка, канструкцыі; памер, велічыня чаго-н. (напр. габарыты вагонаў, пакой малых габарытаў).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)