шэзло́нг, -а, мн. -і, -аў, м.

Лёгкае рассоўнае крэсла з пакатай спінкай і доўгім сядзеннем, з матэрыі, у якім адпачываюць паўлежачы.

Пляжны ш.

|| прым. шэзло́нгавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гравіме́тр, ‑а, м.

Прыбор, якім вымяраюць паскарэнне сілы цяжару.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гумні́шча, ‑а, н.

Разм. Месца, на якім стаяла гумно.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бабо́вішча, ‑а, н.

Участак поля, на якім рос боб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безвітамі́нны, ‑ая, ‑ае.

У якім адсутнічаюць вітаміны. Безвітамінны корм.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

газабало́н, ‑а, м.

Балон, у якім захоўваецца гаручы газ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абраза́ны, ‑ая, ‑ае.

Такі, над якім зроблены абрад абразання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закідны́, ‑ая, ‑ое.

Якім карыстаюцца шляхам закідвання. Закідная вуда.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

змы́лак, ‑лка, м.

Астатак ад куска мыла, якім карысталіся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бязры́бны, ‑ая, ‑ае.

У якім няма рыбы. Бязрыбная рэчка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)