абрасці́, -сту́, -сце́ш, -сце́; -сцём, -сцяце́, -сту́ць; -ро́с, -расла́, -ло́; зак., чым.
1. Зарасці, пакрыцца якой-н. расліннасцю, валасамі, слоем чаго-н.
А. мохам (таксама перан.: апусціцца, адзічэць; разм.). А. барадой.
А. тлушчам.
А. граззю (перан.: стаць неахайным, брудным; разм.).
2. перан. Набыць многа ўсяго, стварыць што-н. вакол сябе, каля сябе (разм.).
А. гаспадаркай.
Вуліца абрасла новымі дамамі.
|| незак. абраста́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. абраста́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
БАБ (сапр. Сеід Алі Махамед; 20.10.1819, г. Шыраз, Іран — 9.7.1850),
заснавальнік шыіцкай секты бабідаў, якая ўзначаліла бабідскія паўстанні 1848—52 у Іране. Спачатку належаў да секты шэйхітаў, што прапаведавала хуткае прышэсце 12-га імама Махдзі (шыіцкага месіі). У 1844 абвясціў сябе Бабам («варотамі», праз якія Махдзі перадае сваю волю людзям). У 1847 арыштаваны і зняволены. У зняволенні напісаў твор «Беян» («Адкрыццё»), у якім абвясціў сябе Махдзі і выклаў асн. палажэнні свайго вучэння (неадпаведнасць законаў і парадкаў Карана патрэбам часу, роўнасць усіх людзей, усталяванне свяшчэннага царства бабідаў, выгнанне з краіны небабідаў, іншаземцаў, канфіскацыя і падзел іх маёмасці сярод бабідаў, абарона правоў асобы і ўласнасці і інш.). Расстраляны шахскімі ўладамі ў г. Тэбрыз.
т. 2, с. 178
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ста́віцца зваротны дзеяслоў да ставіць (гл.) ‘паўставаць, настройвацца супраць каго-небудзь’, ‘цягнуцца, старацца зраўняцца ў частаванні з багатымі’ (Нас.). Другое значэнне з польск. stawiać się ‘трымаць сябе задзірліва, абуральна; казырацца, задавацца’, stawiać się na równi ‘ставіць сябе нароўні з кім-небудзь’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ме́рацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак., чым з кім.
Параўноўваць сябе з кім-, чым-н. у якіх-н. адносінах.
М. сілаю.
М. ростам з кім-н.
|| зак. паме́рацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ашука́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.
1. Памыліцца, пралічыцца.
А. ў падліках.
2. Расчаравацца ў кім-, чым-н., завесці сябе ў зман.
А. ў сваім выбары.
|| незак. ашу́квацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
запа́рыцца, -руся, -рышся, -рыцца; зак. (разм.).
1. Парачыся ў лазні, давесці сябе да знямогі.
З. да паўсмерці.
2. Моцна стаміцца ад доўгай язды, хады, працы.
|| незак. запа́рвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зна́чыць², -чу, -чыш, -чыць; незак., што.
Мець які-н. сэнс, важнасць, каштоўнасць, выражаць што-н.
Яго абяцанні мала значаць.
Нічога не значыць.
Адчуваю сябе цудоўна — вось што значыць добра адпачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падзві́жнік, -а, мн. -і, -аў, м. (высок.).
Чалавек, які прыняў на сябе цяжкую працу або нягоды, пакуты дзеля дасягнення высокай мэты.
П. навукі.
|| прым. падзві́жніцкі, -ая, -ае.
Падзвіжніцкая праца (самаадданая).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спавяда́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак.
1. Быць на споведзі, прызнаваць свае грахі.
2. перан. Шчыра расказваць пра свае сакрэты, пра сябе.
Няма чаго кожнаму с.
|| зак. вы́спаведацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ра́парт, -а, М -рце, м.
1. Пісьмовы службовы даклад, данясенне аб чым-н. вышэйшай інстанцыі, начальству.
Напісаць р. начальніку.
2. Урачыстае паведамленне аб выкананні ўзятых на сябе абавязацельстваў.
Святочны р.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)