im-

pref.

1) фо́рма адмо́ўнае прыста́ўкі in- пе́рад b, m, p як у:

imbalance, immoral, impatient

2) фо́рма прыста́ўкі in- пе́рад b, m, p як у:

imbibe, immure, impart

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

*По́перадня, попэродня ’чалавек, які перабівае другіх’ (бяроз., Сл. Брэс.). Назва асобы па схільнасці да адпаведнага дзеяння з экспрэсіяй непахвальнасці уласціва народнай мове. Можа быць утворана з суф. ‑ня ад папярэдзіць / папярэджваць або ад папярэдні, дзе акцэнтаваў значэнне ’быць першым, перад кімсьці’, параўн. поперэдзь, пэперэду ’спераду, паперадзе, першы’ (ТС), укр. попередперад кімсьці, чымсьці’, рус. дыял. попередь (придти) ’першым, напачатку’, попережане ’тыя. хто едуць наперадзе’, польск. poprzednik poprzedca, poprzedzicieІ ’той, хто быў першым, перад кімсьці’, славац. popredku ’спераду’. Гл. перад, пярэдні.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

forego

I

гл. forgo

II [fɔrˈgoʊ]

v., -went, -gone

папярэ́днічаць, быць пе́рад чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ir-

prefix фо́рма адмо́ўнае прыста́ўкі in- ( = not) перад r, як у irregular

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ms.

[ˈmɪz]

Brit Ms

(ста́віцца пе́рад про́зьвішчам жанчы́ны незале́жна ад шлю́бнага ста́ну) спада́рыня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Надза́хадперад захадам’ (Сл. ПЗБ). Са спалучэння прыназоўніка над (у часавым значэнні) з назоўнікам захад у форме він. скл.; над у такіх канструкцыях звычайна мае значэнне ’перад’ (ESSJ SG, 1, 125).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

спа́рынг

(англ. sparring)

трэніровачны бой баксёраў перад спаборніцтвам; вольны бой.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

аддаі́цца, ‑доіцца; зак.

Перастаць даіцца, даваць малако (перад ацёлам). Карова аддаілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нізкапакло́нства, ‑а, н.

Рабскае пакланенне перад кім‑, чым‑н.; паводзіны нізкапаклонніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надра́нішні, ‑яя, ‑яе.

Разм. Які бывае перад надыходам раніцы. Надранішнія росы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)