Жывадзёр ’жорсткі, бязлітасны, скупы чалавек ’ (ТСБМ ). Рус. живодер ’асоба, што прафесійна займаецца забоем жывёл, здзіраннем з іх скуры, скуралуп’, ’жорскі, бязлітасны, скупы чалавек ’, славац. (< рус. ) živoder ’жывадзёр’, славен. živodèr ’скуралуп’, серб.-харв. живо̀дер ’скуралуп’, балг. дыял. живодерец , живодѐрник ’ліхвяр’. Ст.-рус. живодеръ (1646 г.) ’скура-луп’. Захаванне ў бел. толькі пераноснага значэння ўказвае на магчымасць запазычання яго з рус. (як і славац. ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Разу́ мны ’надзелены розумам’ (ТСБМ ; астрав. , мін. , Сл. ПЗБ ; Бяльк. , Мал. ), ’разважлівы, кемлівы, надзелены жыццёвай мудрасцю’ (ТСБМ ), разу́ мец ’разумнік’ (Янк. 2), ’той, хто хваліцца сваім розумам’ (Янк. 1), разуме́ ц ’сталы, разважлівы чалавек ’ (Сцяшк. ), разу́ мнік ’хітры чалавек ’ (Сцяшк. ), ’мудрэц, хітрэц’ (Бяльк. ), разумо́ к ’дзіця, якое па-даросламу разважае’ (Інстр. 3), ’мудрэц, хітрэц’ (Юрч. ), разумо́ чак ’мудрэц, хітрун’ (Юрч. СНЛ ), разуму́ та іран. ’разумніца’ (лаг. , Гіл. ). Ад ро́ зум (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трабло́ ’тоўсты, непаваротлівы чалавек ’ (Мат. Маг. ), ’жывот, чэрава’ (Нік. Очерки , Мат. Гом. ), ’жывот абжоры’ (Касп. ), трэбло́ ’бруха, трыбух жывёлы’ (кам. , Сл. ПЗБ ), ’тоўсты, няўклюдны, прагны да яды чалавек ’ (Растарг. ); сюды ж трублаты ’з тоўстым жыватом’ (Касп. ). Да трыбло́ (гл.); Трубачоў (Труды, 1, 284) мяркуе пра прасл. дыял. *treb(ъ)lo , *treb(ъ)latъ , роднаснае лац. strebula мн. л. ’мяса на бёдрах ахвярнай жывёлы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
comprehensive
[,kɑ:mprɪˈhensɪv]
adj.
1) шыро́ кі, вялі́ кі, вялі́ кага аб’ёму; вычарпа́ льны, усебако́ вы, по́ ўны
a comprehensive review — вычарпа́ льны агля́ д
2) ця́ млівы, ке́ млівы, ке́ мны (чалаве́ к ) ; прані́ клівы (ро́ зум)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
plebeian
[pləˈbi:ən]
1.
n.
1) плебэ́ й -я m. э́ йка f. ы́ тным Ры́ ме)
2) про́ сты або́ вульга́ рны чалаве́ к
2.
adj.
про́ стага пахо́ джаньня, плебэ́ йскі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
climber
[ˈklaɪmər]
n.
1) верхала́ з -а m. і́ ст -а m. і́ стка f.
2) кар’еры́ ст -а m. чалаве́ к , які́ пне́ цца ўго́ ру
3) паво́ йная расьлі́ на
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
funny
[ˈfʌni]
adj.
1) сьме́ шны, сьмяхо́ тны; заба́ ўны, камі́ чны
in a funny way — сьмяхо́ тна, сьме́ шна, заба́ ўна
2) informal і́ ўны, дзіво́ сны; дзіва́ цкі (хара́ ктар) , дзівакава́ ты (чалаве́ к )
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
respectable
[rɪˈspektəbəl]
adj.
1) прысто́ йны; сумле́ нны; шанава́ ны, паважа́ ны (чалаве́ к ) ; самаві́ ты (вы́ гляд)
2) ла́ дны, даво́ лі вялі́ кі, зна́ чны, немалы́ (пра ко́ лькасьць)
3) до́ бры, неблагі́ , нядрэ́ нны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Віхля́ й ’нядбайны чалавек ’, віхля́ йства ’нядбайнасць’ (Нас. , Яруш. ). Рус. віхляй ’тс’. Да віхляць (гл.) з суф. Nomina agentis ‑ajь (SP , 1, 88).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Нядо́ ля ’няшчасце, няўдача’ (Нас. , Яруш. ), ’няўдалы чалавек ’ (Гарэц. , Сцяшк. , Сл. ПЗБ ), ’ненадзейнае, нямоцнае на трываласць што’ (Сл. ЦРБ ). Да доля (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)