flight​2 [flaɪt] n. уцёкі

♦

put smb. to flight dated прыму́сіць каго́-н. уцяка́ць;

take flight уцяка́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

disclaim [dɪsˈkleɪm] v. fml адрака́цца, адмаўля́цца (ад каго-н., чаго-н.);

disclaim all responsibility по́ўнасцю адмаўля́цца ад адка́знасці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

eliminate [ɪˈlɪmɪneɪt] v.

1. выключа́ць; ліквідава́ць; пазбаўля́цца;

eliminate trade barriers ліквідава́ць гандлёвыя бар’е́ры

2. fml забіва́ць (каго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

purchase​2 [ˈpɜ:tʃəs] v. fml

1. купля́ць; набыва́ць;

purchase smth. from smb. купля́ць што-н. у каго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

readdress [ˌri:əˈdres] v.

1. пераадрасо́ўваць (карэспандэнцыю, інфармацыю)

2. зноў звярну́цца (да каго-н.); паўто́рна зада́ць пыта́нне ( каму-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

аддалі́ць, ‑далю, ‑даліш, ‑даліць; зак., каго-што ад каго-чаго.

1. Перамясціць каго‑, што‑н. на большую адлегласць ад каго‑, чаго‑н. Аддаліць гаспадарчы двор ад жылля.

2. Перанесці, прызначыць тэрмін выканання чаго‑н. на пазнейшы час; адтэрмінаваць. [Валодзю] як бы хацелася аддаліць той момант, якога ён даўно прагнуў, момант спаткання з маці. Чорны.

3. Выклікаць адчужанасць, стаць прычынай адчужанасці. Гэта нязначнае здарэнне канчаткова аддаліла іх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́дрэсіраваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.

Навучыць жывёл, птушак выконваць якія‑н. дзеянні. Выдрэсіраваць сабаку. // перан. Іран. Прывучыць каго‑н. да механічнага выканання пэўных правіл паводзін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

злаві́ць, злаўлю, зловіш, зловіць.

Зак. да лавіць (ва ўсіх значэннях, акрамя адцення «мець сталым заняткам промысел, здабычу каго‑н.»).

•••

Злавіць на вуду — падмануць, ашукаць, перахітрыць каго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзічы́цца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; незак., каго-чаго і без дап.

Пазбягаць, унікаць каго‑н.; быць дзікім. Яму [малому] ісці ў навуку час, А ён людзей яшчэ дзічыцца. Арочка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напужа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Выклікаць у каго‑н. страх, спужаць. Напужаць дзіця. □ Пан Крулеўскі меркаваў, што баявы ланцуг, прайшоўшы пушчу, зрушыць і напужае партызан. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)