каба́льны

1. (пра таго, хто ў кабале) léib¦eigen, hörig;

2. перан. (які закабаляе) drückend, knéchtend;

каба́льны дагаво́р áusbeuterischer Vertrág;

каба́льная здзе́лка úngleiches [úngerechtes] Ábkommen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кусці́сты

1. (які расце кустом) in Stáuden [Büschen] wáchsend; перан. búschig;

кусці́стыя бро́вы búschige Áugenbrauen;

2. (пакрыты кустамі) von Búschwerk [Büschen] bedéckt, mit Büschen bewáchsen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аднаасо́бны

1. (які ажыццяўляецца адной асобай) Éinzel-;

аднаасо́бнае рашэ́нне Éinzelentscheidung f -;

2. (што належыць аднаасобніку) individu¦éll [-vi-] wírtschaftend, éinzelbäuerlich;

аднаасо́бная гаспада́рка Éinzelbauernwirtschaft f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дача́сны

1. (які адбываецца раней вызначанага часу) vórzeitig, verfrüht, vórfristig, vor Termín;

2. (разлічаны на кароткі час) zéitweilig, für kúrze Zeit bestímmt, provisórisch [-vi-]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

obchodowy

1. які робіць абход;

2. абходны; кружны;

komitet obchodowy — арганізацыйны камітэт (па святкаванні)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obowiązujący

obowiązując|y

1. абавязковы;

2. юр. які дзейнічае; дзейны;

ustawy ~e — дзейныя законы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odstraszający

які пужае (страшыць);

odstraszający przykład — жахлівы прыклад;

środek odstraszający owady — сродак супраць насякомых

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ojcowski

ojcowsk|i

1. бацькаўскі (які належыць бацьку);

2. бацькоўскі;

po ~u — па-бацькоўску

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

prawomocny

правамоцны; які мае законную сілу;

wyrok jest prawomocny юр. прысуд уступіў у сілу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przebrzmiały

przebrzmiał|y

1. які адгучаў;

2. перан. застарэлы; устарэлы;

~e hasła — устарэлыя лозунгі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)