Verbum

анлайнавы слоўнік

Ánspruch m -(e)s, -sprüche (auf A) прэтэ́нзія (на што-н.);

in ~ néhmen* займа́ць (час);

~ erhében* прэтэндава́ць (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

géizen vi

1) скупі́цца (mit D – на што-н.);

mit der Zeit ~ экано́міць час

2):

(nach D) ~ пра́гнуць (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

verflíeßen* vi (s)

1) працяка́ць, цячы́ (пра час)

2) расплыва́цца (аб фарбах і да т.п.);

die Grénzen ~ абры́сы стано́вяцца невыра́знымі [няя́снымі]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

адслужы́ць

1. (папрацаваць некаторы час) ábdienen vt;

2. (скончыць служыць) séinen Dienst ábleisten (у войску);

3. (пра рэчы) áusgedient háben vi;

4. царк.:

адслужы́ць набажэ́нства éinen [den] Góttesdienst halten*; éine [die] Mésse lésen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

прамільгну́ць

1. vorbéistreichen* vi (s), vorüberhuschen vi (s), vorbéifliegen* vi (s);

2. перан. áuftauchen vi (s); áufblitzen vi (h, s);

3. (час) verflíegen* vi (s), vergéhen* vi (s), verstréichen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

до́ба

1. Выгода — прыгожы ландшафт, добрая зямля, блізка лес, луг, вада (Слаўг.).

2. Пара, час (Слаўг., Стол.).

3. Суткі (Стаўбц., Шчуч.). Тое ж су́дкі (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Жудзе́ць ’дакараць, лаяць, павучаць’ (Сл. паўн.-зах.). Рус. арл. жуде́ть ’гусці’, жуди́ть калуж. ’гусці крыламі’, смал. ’доўга бурчаць’. Кантамінацыя гусці (гудзець) з жузнець, жужэць (гл. гэтыя словы), якая адбылася ва ўсх.-слав. дыялектах, прычым зафіксаваная бел. форма на першы план высоўвае знач. ’дакараць’, у той час як рус. дыялекты хутчэй адлюстроўваюць значэнні агульнага шуму.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пазы́чыць ’даць каму-н. што-н. у доўг; узяць у каго-н. што-н. у доўг, на час’ (ТСБМ, Нас., Гарэц., Яруш., Шпіл., Мядзв., Бессон., Шат.), позы́чыць (ТС). Рус. зах. позы́чить ’тс’, ст.-рус. позычити (XIV ст.). З польск. pożyczyć ’браць, даваць у доўг’ ад pożytek ’карысць, выгада’ (Фасмер, 3, 304). Адносна ‑з‑ гл. зычыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прысціба́й ’прыхвасцень’ (Бяльк.). Пранікненне з рускай тэрыторыі, параўн. рус. кур. пристеба́й ’тс’; семантыка яшчэ выводзіцца са значэння дзеяслова пристебаться, які, паміж іншым, азначае ’прычапіцца, прывязацца’. Бел. прысцёбваць ’сцёбаць, хвастаць злёгку час ад часу’ такой семантыкі не мае. Зрэшты, магчыма, утворана ад іншага значэння гэтага дзеяслова — ’часта выпіваць’ (Нас.), відаць, за чужы кошт. Далей гл. сцяба́ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

dzisiaj

1. сягоння, сёння;

dzisiaj rano (wieczorem) — сёння ўранку (увечары);

od dzisiaj — з сённяшняга дня;

2. цяпер; у наш (цяперашні) час;

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)