пад’ёмшчык, ‑а, м.

Рабочы, які працуе на пад’ёме чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пако́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца пакоўкай ​1 чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паліва́льшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца паліўкай, паліваннем чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Наараць у вялікай колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панано́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і пананосіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панасвідро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Насвідраваць вялікую колькасць адтулін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панаску́бваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і панаскубаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папасе́яць, ‑сею, ‑сееш, ‑сее; зак., чаго.

Разм. Сеяць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Частковы, які складае частку чаго‑н.

[Лац. partialis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пары́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для парання чаго‑н. Парыльны кацёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)