спалярушава́ць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спалярушу́е |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спалярушава́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спаралюшава́ць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спаралюшу́е |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спаралюшава́ла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
спаралю́шыць
‘разбіць каго-небудзь, што-небудзь паралюшам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спаралю́шыць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
спаралю́шыла |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
правіні́цца сов. провини́ться;
п. пе́рад кім-не́будзь — провини́ться пе́ред ке́м-л.;
п. ў чым-не́будзь — провини́ться в чём-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ско́лько-нибу́дь мест., нареч. ко́лькі-не́будзь.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забеспяча́льнік
‘той, хто забяспечвае каго-небудзь чым-небудзь’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
забеспяча́льнік |
забеспяча́льнікі |
| Р. |
забеспяча́льніка |
забеспяча́льнікаў |
| Д. |
забеспяча́льніку |
забеспяча́льнікам |
| В. |
забеспяча́льніка |
забеспяча́льнікаў |
| Т. |
забеспяча́льнікам |
забеспяча́льнікамі |
| М. |
забеспяча́льніку |
забеспяча́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
апанта́ць
‘захапіць, апанаваць, авалодаць (апантаць каго-небудзь, што-небудзь); зблытаць, збіць з панталыку каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апанта́ю |
апанта́ем |
| 2-я ас. |
апанта́еш |
апанта́еце |
| 3-я ас. |
апанта́е |
апанта́юць |
| Прошлы час |
| м. |
апанта́ў |
апанта́лі |
| ж. |
апанта́ла |
| н. |
апанта́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апанта́й |
апанта́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апанта́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ахля́снуць
‘ударыць, збіць каго-небудзь (ахляснуць каго-небудзь і па чым-небудзь, напр., па шчацэ)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ахля́сну |
ахля́снем |
| 2-я ас. |
ахля́снеш |
ахля́снеце |
| 3-я ас. |
ахля́сне |
ахля́снуць |
| Прошлы час |
| м. |
ахля́снуў |
ахля́снулі |
| ж. |
ахля́снула |
| н. |
ахля́снула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ахля́сні |
ахля́сніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ахля́снуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́муляць
‘выцадзіць, сказаць павольна, неахвотна што-небудзь; устрывожыць, змучыць каго-небудзь, зрабіць турботы каму-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́муляю |
вы́муляем |
| 2-я ас. |
вы́муляеш |
вы́муляеце |
| 3-я ас. |
вы́муляе |
вы́муляюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́муляў |
вы́мулялі |
| ж. |
вы́муляла |
| н. |
вы́муляла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́муляй |
вы́муляйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́муляўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́цюкнуць
‘вылецець, забыцца; ударыць па чым-небудзь, стварыўшы гук; зрабіць што-небудзь, ударыўшы, стукнуўшы чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́цюкну |
вы́цюкнем |
| 2-я ас. |
вы́цюкнеш |
вы́цюкнеце |
| 3-я ас. |
вы́цюкне |
вы́цюкнуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́цюкнуў |
вы́цюкнулі |
| ж. |
вы́цюкнула |
| н. |
вы́цюкнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́цюкні |
вы́цюкніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́цюкнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)