amusing

[əˈmju:zɪŋ]

adj.

1) сьме́шны, заба́ўны, паце́шны

amusing jokes — сьме́шныя жа́рты

2) ціка́вы, займа́льны

an amusing book — займа́льная кні́га

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сем ліч. síeben;

◊

кні́га за сямю́ пяча́ткамі ein Buch mit síeben Síegeln;

у яго́ сем пя́тніц на ты́дні er ist wétterwendisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

хіт

(англ. hit = удача, поспех)

модная песня, спектакль, кніга і г. д., якія маюць поспех.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

дзе́цца сов., разг. дева́ться, де́ться; (затеряться — ещё) задева́ться;

няма́ дзе дз. — не́куда дева́ться (де́ться);

не́дзе дзе́лася кні́га — куда́-то дева́лась (де́лась, задева́лась) кни́га

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крап (род. кра́пу) м. крап;

бе́лы ма́рмур з шэ́рым кра́пам — бе́лый мра́мор с се́рым кра́пом;

кні́га з чырво́ным кра́пам — кни́га с кра́сным кра́пом

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

загарну́цца сов.

1. (укутаться) заверну́ться;

2. закры́ться;

кні́га ~ну́лася — кни́га закры́лась;

3. (загнуться) заверну́ться;

~ну́ўся край ко́ўдры — заверну́лся край одея́ла;

4. (землёй) засы́паться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АШМЯ́НСКІ КЛЯ́ШТАР ФРАНЦЫСКА́НЦАЎ.

Засн. ў 1505 у Ашмянах вял. кн. ВКЛ і каралём польскім Аляксандрам. Будынкі амаль на працягу ўсяго часу існавання былі драўляныя. У інвентары касцёла 1585 сярод кніг упамінаецца вельмі рэдкі антыфанар (літургічная кніга для спеваў антыфонам) на пергаменце. У 1659 збудаванні кляштара разбураны. У 1822 пабудаваны мураваны зальны касцёл. У 1832 кляштар закрыты.

А.А.Ярашэвіч.

т. 2, с. 167

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БЕ́РАС (Bērōssos; каля 350—280 да н.э.),

вавілонскі жрэц. Заснавальнік астралагічнай школы на в-ве Кос. Аўтар «Гісторыі Вавілона» ў 3 кн. (на грэч. мове), дзе на падставе стараж. храмавых хронік апісаў перыяд ад стараж. часоў да смерці Аляксандра Вялікага. Кніга 1-я прысвечана астралогіі. Творы Бераса вядомы па асобных фрагментах і цытатах у працах ант. і візант. гісторыкаў.

т. 3, с. 106

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІБН ХАРДА́ДБЕХ, Ібн Хурдазбіх Абу-ль-Касім Убайдалах ібн Абдалах

[каля 820 (па інш. звестках, 826) — каля 912/913 (па інш. звестках, 885)],

арабскі географ. Паводле паходжання перс. Яго «Кніга шляхоў і дзяржаў» — важная крыніца па гісторыі Халіфата і сумежных краін, мае ўпамінанні славян і русаў; першы твор апісальнага характару на араб. мове, які дайшоў да нашых дзён.

т. 7, с. 145

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

на́зва, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

1. Абазначэнне словам прадмета, з’явы, паняцця і пад.; найменне чаго-н.

Прысвоіць назву плошчы. «Курган» — н. паэмы Янкі Купалы.

Бабуля ведала назвы ўсіх мясцовых раслін.

2. часцей мн. Асобнае выданне (кніга, часопіс і пад.), незалежна ад колькасці тамоў, з якіх яно складаецца.

У бібліятэцы 50 тысяч назваў, 80 тысяч тамоў.

◊

Адна толькі назва (разм., неадабр.) — аб кім-, чым-н., што не адпавядае свайму прызначэнню.

Адна толькі н. што каваль.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)