Смерд ‘у старажытнай Русі — залежны селянін-земляроб’, ‘чалавек з простанароддзя’ (ТСБМ), смердзь ‘смурод’, ‘просты селянін’ (Нас.), ст.-бел. смердъ ‘селянін’ (Ст.-бел. лексікон). Укр., рус. смерд ‘селянін’, стараж.-рус. смьрдъ, польск. smard, дыял. śmierdź ‘тс’, палаб. smårdi ‘сялянства’, ст.-слав. смръдъ ‘залежны селянін-земляроб’. Прасл. дыял. *smьrdъ ад *smьrděti ‘смярдзець’ (гл. Праабражэнскі, 2, 334; Фасмер, 3, 684 з літ-рай), як пагардлівая назва земляроба з боку прадстаўніка пануючага класа. Параўноўвалі яшчэ з літ. smir̃das ‘той, хто пахне’, лат. smir̃za ‘тс’, але яны, як мяркуе, напрыклад, Скарджус (Slav., 202), хутчэй запазычаны з славянскіх моў. Гл. яшчэ Брукнер, 536; Махэк₂, 561–562; ЕСУМ, 5, 317; Шустар-Шэўц, Этимология–1984, 234–236 (набліжае да літ. mḕrdelis ‘аслабелая ад голаду істота’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
актынаміксі́дыі
(н.-лац. actinomyxidia)
атрад прасцейшых класа кнідаспарыдый, паразіты кольчатых чарвей.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аспідагастры́ды
(н.-лац. aspidogastridae)
сямейства гельмінтаў класа трэматодаў; паразіты рыб, малюскаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
габране́ма
(н.-лац. habronema)
гельмінт класа нематодаў; паразіт няпарнакапытных, узбуджальнік габранемозу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гірадактылі́ды
(н.-лац. gyrodactylidae)
сямейства гельмінтаў класа монагеней; эктапаразіты прэснаводных рыб.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дыскакатэлі́ды
(н.-лац. discocotylidae)
сямейства гельмінтаў класа монагеней, паразіты прэснаводных рыб.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэлафа́ндыя
(н.-лац. delafondia)
гельмінт класа нематодаў, паразіт коней, мулаў, зебраў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кладархі́ды
(н.-лац. cladorchidae)
сямейства гельмінтаў класа трэматодаў, кішачныя паразіты млекакормячых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пірамарфі́т
(ад піра- + гр. morphe = форма)
мінерал класа фасфатаў, хлорафасфаран волава.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фітагельмі́нты
(ад фіта- + гельмінты)
гельмінты класа нематодаў, якія выклікаюць хваробы раслін.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)