crusade​2 [kru:ˈseɪd] v.

1. hist. удзе́льнічаць у крыжо́вым пахо́дзе

2. ве́сці кампа́нію, змага́цца (за што-н. або супраць чаго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

outrage​1 [ˈaʊtreɪdʒ] n.

1. абурэ́нне, гнеў, пачуццё знява́гі

2. парушэ́нне зако́на/прысто́йнасці; ганьбава́нне;

an outrage against humanity злачы́нства су́праць чалаве́цтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

protest​1 [ˈprəʊtest] n. (against) пратэ́ст; пярэ́чанне;

in protest у знак пратэ́сту;

make protest пратэстава́ць

♦

under protest вы́мушана, су́праць во́лі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

v

1. (пісьмовае скар. ад verb) дзеясло́ў

2. infml (пісьмовае скар. ад very) ве́льмі

3. (пісьмовае скар. ад versus) су́праць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гла́дить несов., в разн. знач. гла́дзіць; (утюгом — ещё) прасава́ць;

◊

гла́дить по голо́вке (кого) гла́дзіць па гало́ўцы (каго);

гла́дить про́тив ше́рсти гла́дзіць су́праць шэ́рсці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

anti-

pref.

1) супро́ць, су́праць, а́нты-, супраці́ўны

antiadministration — супраці́ўны адміністра́цыі

2) не-, супрацьле́жны

antisocial — неграма́дзкі

3) які́ супрацьдзе́е, прадухіля́е або́ ле́чыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гёзы

(гал. geuzen, ад фр. gueux = жабракі)

члены Саюза дваран, якія ў гады Нідэрландскай рэвалюцыі 16 ст. змагаліся супраць іспанскай тыраніі, пазней народныя паўстанцы, якія выступалі супраць іспанскіх каланізатараў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

АРТЫ́ГАС ((Artigas) Хасе Хервасіо) (19.6.1764, Мантэвідэо — 23.9.1850),

уругвайскі ваенны і паліт. дзеяч, нац. герой Уругвая. Служыў у ісп. калан. войсках. У 1811—14 узначальваў нар. паўстанне Усх. берага (сучасны Уругвай) супраць ісп. панавання. Выступаў за незалежнасць Уругвая, супраць далучэння яго да Аргенціны. У 1816—20 вёў барацьбу супраць браз. агрэсіі. У 1820 пацярпеў паражэнне ад партуг.-браз. войскаў і інтэрніраваны ў Парагваі.

т. 1, с. 507

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

чарнасо́ценны, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Які мае адносіны да чарнасоценцаў; які складаецца з чарнасоценцаў або крайніх рэакцыянераў. Чарнасоценная арганізацыя. □ На арганізаваных бальшавікамі сходах і мітынгах салдаты выносілі рэвалюцыі пратэсту супраць нацкоўвання чарнасоценным друкам салдат на рабочых. «Весці».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ábwehrmaßnahme f -, -n ме́ра барацьбы́ (супраць каго-н., з чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)