нацмо́кацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Многа, уволю пацмокаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нашуме́лы, ‑ая, ‑ае.

Які нарабіў многа шуму. Нашумелая гісторыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праславу́ты, ‑ая, ‑ае.

Іран. Які выклікаў многа размоў, нашумеў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

серыя́л, ‑а, м.

Тэлевізійны фільм, які налічвае многа серый.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мульты-

(лац. multum = многа)

першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на шматлікасць прадметаў або на шматразовасць дзеянняў, функцый.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Натрэскацца ’наесціся многа’ (Грыг.). Да трэскаць ’есці’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

niejedno

шмат, многа; нямала;

niejedno mógłbym opowiedzieć — я шмат мог бы расказаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

вы́пакутаваць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак.

1. Перанесці многа пакут, гора. Хоць многа.. [Блецька] выпакутаваў і высумаваў, але ўсё мінулася, ён дасягнуў свайго. Чорны.

2. што. Дамагчыся чаго‑н. у пакутах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напрыду́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

1. Прыдумаць, вынайсці многа чаго‑н. Напрыдумваць загадак.

2. Разм. Прыдумаць у дадатак да сказанага многа чаго‑н. лішняга, не адпаведнага рэчаіснасць прыхлусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wégnehmen* vt забіра́ць, адбіра́ць;

viel Platz ~ займа́ць мно́га ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)