папагну́ць, ‑гну, ‑гнеш, ‑гне; зак., што і чаго.

Разм. Гнуць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападрыжа́ць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак.

Разм. Дрыжаць доўга, неаднаразова. Пападрыжаць на марозе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папамалява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак., што і чаго.

Разм. Маляваць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папамата́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Матаць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папамо́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. папамок, ‑ла; зак.

Разм. Мокнуць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папамяша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Мяшаць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаня́ньчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак., з кім-чым.

Разм. Няньчыцца доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папашарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што і чаго.

Разм. Шараваць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрыча́цца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Разм. Знемагчы, знясілець, доўга крычучы. Дзіця скрычалася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Таро́каць ’размаўляць памяркоўна, спакойна, пра не вельмі важнае’ (Янк. 3.), таро́къць, таро́къцца ’марудзіць, затрымлівацца’ (мёрск., Нар. сл.), таро́кацца ’доўга гаварыць, дамаўляцца, спрачацца, марудзіць’ (ТСБМ), ’таргавацца, доўга дамаўляцца, упірацца’ (Кал., Барад.), ’спрачацца’ (Жд. 2), ’барукацца’ (швянч., Сл. ПЗБ), сюды ж торо́ка ’балбатуха’ (іван., бяроз., ЖНС). Параўн. рус. дыял. тара́кать, тарара́кать ’балбатаць’, серб.-харв. торо̀кати ’балбатаць, пляткарыць’. Дзеясловы гукапераймальнага паходжання (Фасмер, 4, 21; Скок, 3, 485). Параўн. тарочыць 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)