дэклама́цыя

(лац. declamatio)

1) выразнае чытанне мастацкіх твораў;

2) перан. штучна ўзнёслая манера гаварыць.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

па́фас

(гр. pathos = пачуццё, страсць)

уздым, запал, энтузіязм (напр. гаварыць з пафасам, п. творчасці).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

allegorize

[ˈæləgəraɪz]

1.

v.t.

прадстаўля́ць алегары́чна

2.

v.i.

гавары́ць алего́рыямі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

talk one’s head off

гавары́ць без упы́нку, не сьціха́ючы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

waste one’s breath

гавары́ць у паве́тра; дарма́ марнава́ць сло́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

лі́шне нареч.

1. сли́шком, о́чень; чрезме́рно;

2. мно́го;

не было́ патрэ́бы л. гавары́ць — не́ было на́добности мно́го говори́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гугня́віць, ‑няўлю, ‑нявіш, ‑нявіць; незак.

Гаварыць або спяваць у нос. Стары Макар гартае псалтыр і нешта гугнявіць пад нос. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ірані́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць іранічнага. Гаварыць з іранічнасцю. Іранічнасць аўтарскай мовы. □ Сваё апавяданне .. [Смачны] скончыў .. выказанымі з некаторай іранічнасцю словамі. Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камедыя́нцтва, ‑а, н.

Прытворства, крыўлянне. — Годз[е] задавацца, Саўка. Даволі камедыянцтва! Я знайду спосаб прымусіць цябе гаварыць тое, што трэба. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наро́сцеж, прысл.

Разм. Адкрыта, шчыра (гаварыць, выступаць). Містэр, гавару я з вамі наросцеж, Каб пачуў мяне За акіянам народ. Карызна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)