панаску́бваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Тое, што і панаскубаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папасе́яць, ‑сею, ‑сееш, ‑сее; зак., чаго.

Разм. Сеяць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Частковы, які складае частку чаго‑н.

[Лац. partialis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пары́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для парання чаго‑н. Парыльны кацёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашыра́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для пашырэння, расшырэння чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спарады́чнасць, ‑і, ж.

Непастаяннасць праяўлення, узнікнення чаго‑н. Спарадычнасць з’яў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

струга́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па апрацоўцы чаго‑н. струганнем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

супараўна́льнасць, ‑і, ж.

Магчымасць узаемнага параўнання чаго‑н. Супараўнальнасць фактаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сшыва́льшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па сшыванню чаго‑н. Сшывальшчык футра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

та́ннасць, ‑і, ж.

Нізкая цана чаго‑н. Таннасць электрычнай энергіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)